 |
|
A może ze strachu przed życiem zacznę udawać martwą?
|
|
 |
|
Może kiedyś ktoś przypomni mi, jak to jest żyć.
|
|
 |
|
Jego uśmiech mówił, że nie może być źle, że wszystko się ułoży. Szczery, uroczy uśmiech, zupełnie jak uśmiech małego dziecka dla matki. Jedak on już nie był dzieckiem, a ten uroczy uśmiech dodawał otuchy wszystkim. Coś magicznego. A.V.
|
|
 |
|
O szczęściu słyszałem już tyle, że mam wrażenie, iż to tylko legenda. A.V.
|
|
 |
|
Może warto byłoby wypróbować to całe "życie"? Kto wie...? A.V.
|
|
 |
|
Więc mam buchać optymizmem, tak sztucznym, jak świat? A.V.
|
|
 |
|
Nie był taki, jak reszta, nawet kiedy tak się wydawało. Dawał ludziom połowę siebie, połowę chronił tylko dla swojej osoby i dla kogoś, kto miał być mu przeznaczony. Bardziej krucha, wrażliwa część pozostawała w jego sercu (...). Nigdy nie udawał. Po prostu nie wykładał całego siebie na tacę, a jedynie połowę. A.V.
|
|
 |
|
Dopiero po tym całym bólu zrozumiałeś , że kochasz ? / niedoogarnieciaa .
|
|
 |
|
Chciałabym się budzić przy Tobie i każdego poranka szeptać Ci do ucha słodkie ‘ Dzień dobry . Kocham Cię . ‘ . / niedoogarnieciaa .
|
|
 |
|
Tęsknie , zawsze i wszędzie . / niedoogarnieciaa .
|
|
 |
|
Nie lubię Twoich nieczystych zagrań . / niedoogarnieciaa .
|
|
|
|