 |
|
Nigdy nie docenimy zwykłych dni, dopóki nie staną się one wspomnieniami
|
|
 |
|
Czyny zawsze dowodzą, że słowa nic nie znaczą
|
|
 |
|
Przeprosiny nie mają sensu, jeśli zachowanie pozostaje takie samo
|
|
 |
|
To chore jak człowiek potrafi się poniżyć dla miłości
|
|
 |
|
I kiedy sobie przypominam cały wrzesień chce mi się rzygać, że ktoś tak mnie skrzywdził bez powodu…
|
|
 |
|
Nie każdy potrafi się przyznać do tego na czym został złapany, lepiej wymyślać i dalej kłamać niż powiedzieć prawdę, bo prawda jest przykra, lepiej ją wyprzeć i wmówić bzdury
|
|
 |
|
I tak naprawdę w tym wszystkim to najgorsze jest to, że ja znam prawdę, wiem dlaczego, a on zawsze szedł w zaparte i robił ze mnie wariatkę
|
|
 |
|
Kiedy kobiecie zależy wrzeszczy, płacze, kiedy nie ma już nadziei zapada cisza…
|
|
 |
|
i jak się tak zastanowić to nigdy nie było dobrze, zawsze było źle, były tylko momenty lepsze, ale zawsze było tak chujowo, że myślałam o rozstaniu, tyle spraw, słów, czynów, których nie da się zapomnieć i wybaczyć, najbardziej boli stracony czas i to, że moje największe marzenie porzuciłam dla kogoś tak żałosnego tkwiąc w tym gównie przez tyle lat.
|
|
 |
|
za każdym razem odnajduję tego więcej, więcej tego przez co cierpię, ale najgorsza prawda jest wciąż lepsza niż niewiedza i kłamstwo, nie wybaczę, nigdy.
|
|
 |
|
Ludzie posądzają nas o rzeczy, które sami robią
|
|
 |
|
depresja już puka, nie otwieram, jeszcze walczę...
|
|
|
|