 |
|
To donikąd nie prowadzi. To, że komuś coś udowodnisz nic nie zmieni. Udowodnić powinnaś przede wszystkim sobie, że możesz na sobie polegać, że jakiś kretyn nie zmieni twojego życia, że zawsze sobie poradzisz i że jesteś mądra i atrakcyjna.
|
|
 |
|
Każdy mężczyzna, każda kobieta ma słabość do jednej osoby na całym świecie. Gdyby ona zadzwoniła i powiedziała: ,,Przyjedź do mnie, chcę być z tobą" zerwałbym się z końca świata, aby to zrobić. Aby z nią być.
|
|
 |
|
Szczęście to obecność drugiej osoby na każdym etapie naszego życia, bo jak ma się bliską osobę to smutki dzieli się na dwoje, więc jedna osoba jest tylko w połowie smutna.
|
|
 |
|
Nie patrz nigdy na to co ludzie powiedzą, im zawsze będzie coś nie pasowało. Postępuj tak żeby na twarzy gościł uśmiech a w sercu radość. To Twoje życie i Twoje szczęście.
|
|
 |
|
Chcesz wiedzieć dlaczego jestem taka oschła? Bo kiedy byłam księżniczką to przeszkadzały Ci moje fochy, a odkąd stałam się dziewczyną bez uczuć odnalazłeś we mnie bratnią duszę i przychodzisz do mnie z butelką wina co drugi wieczór...
|
|
 |
|
Tylko od Ciebie zależy jak wyglądać będzie Twoje życie, więc nie pozwól by ci ono uciekało przez palce. Chwytaj każdy dzień w garść i wydobądź z niego piękne chwile a te złe momenty wyrzuć rzem ze śmieciami.
|
|
 |
|
Miłość to choroba, której często towarzyszy: arytmia serca, łzawienie oczu, zapieranie tchu, dreszcze i nadpobudliwość w obecności czynnika wywołującego tę chorobę.
|
|
 |
|
Udasz się do papierowych miast i już nigdy nie powrócisz || Papierowe Miasta
|
|
 |
|
Ciężko jest pokochać kogoś, gdy szukasz tego, co było w osobie, która kiedyś była dla Ciebie wszystkim.
|
|
 |
|
Sztuką jest uśmiechać się, gdy serce rozdziera się na miliony drobnych kawałków.
|
|
 |
|
Nie zapamiętuj mnie, ani koloru moich oczu. Nie zapamiętuj mojego uśmiechu, ani zapachu mojego ciała. Nie zapamiętuj moich dłoni, ani moich ust, które czasem potrafią tyle wypowiedzieć. Nie zapamiętuj tego co lubię, co robię, ani tego w co się ubieram. Nie zapamiętuj moich gestów, ani ruchów mojego ciała. Nie zapamiętuj tego jaka jestem, ani tego co w sobie mam. Nie możesz. Bo kiedy już się do mnie przyzwyczaisz, kiedy to wszystko stanie się dla Ciebie tak znane, że tylko to będziesz pamiętał, to ja odejdę. Mam w zwyczaju odchodzić, niezależnie od tego ile nadziei potrafiłam dać. Taka już jestem - zimna, i rozszarpana przez życie. Musisz mi wybaczyć, bo ja nie zostaję na długo.
|
|
 |
|
Znaleźć człowieka, z którym można porozmawiać nie wysłuchując banałów, konowałów, idiotyzmów cwaniackich, łgarstw, fałszywych zapewnień, tanich sprośności lub specjalistycznych bełkotów "fachowca", dla którego branżowe wykształcenie plus umiejętność trzymania widelca jest całą jego kulturą, kogoś bez płaskostopia mózgowego i bez lizusowskiej mentalności - to znaleźć skarb.
|
|
|
|