 |
|
I trzeba być wielkim przyjacielem i mocnym przyjacielem, żeby przyjść i przesiedzieć z kimś całe popołudnie tylko po to, żeby nie czuł się samotny. Odłożyć swoje ważne sprawy i całe popołudnie poświęcić na trzymanie kogoś za rękę.
|
|
 |
|
mam ochotę ogłosić całemu światu jak bardzo jestem nieszczęśliwa, ale wiem, że nikt i tak by na to nie zwrócił uwagi.
|
|
 |
|
Niekiedy pozostaje nam jedynie czekać, aż stracimy to, co tak długo tworzyliśmy.
|
|
 |
|
Przepraszam, że śmiałam się do Ciebie odezwać. Przepraszam, że śmiałam pomyśleć, że moglibyśmy się zakumplować. Przepraszam, że Cię okłamałam. Przepraszam, że Cię pokochałam. Chociaż... z tego ostatniego powodu w sumie nie jest mi przykro.
|
|
 |
|
Ironia, po prostu ironia, gdy pomagasz tylu ludziom, a sama nie wiesz co tak właściwie się z Tobą dzieje.
|
|
 |
|
Jestem na etapie chcenia wszystkiego czego mieć nie mogę. Irytujące.
|
|
 |
|
I może jesteśmy innymi ludźmi, ale patrzymy na to samo niebo.
|
|
 |
|
Wystarczyło, że pomyślałam o nim: o jego głosie, jego hipnotycznym spojrzeniu,
magnetycznej sile osobowości. Niczego tak bardzo nie chciałam, jak bycia z nim.
|
|
 |
|
Tak naprawdę wiele zależy od nas. Można walczyć - proste. Albo można się poddać.
|
|
 |
|
Oczarował mnie swym uśmiechem i choć mam do niego żal,
za tym uśmiechem tęsknię każdego dnia.
|
|
 |
|
I wszyscy powtarzają: "takie jest życie", ale nikt nie pamięta, że życie jest takie,
jakie sami zbudujemy.
|
|
 |
|
Był to uśmiech, który można próbować naśladować, stojąc przed lustrem w
łazience. Magnetyczny, rozkoszny, zdający się mówić: Nie możecie oderwać ode mnie oczu, co?
|
|
|
|