 |
Moje skruszone serce leży rozsiane na podłodze, rozwiewa je wiatr delikatnymi podmuchami na które nie zwracam uwagi. Byłeś tornadem. Tym samym przez które się rozsypało serce i tym samym które może złożyć to w całość. | HB.
|
|
 |
Szukasz potwierdzenia swoich oskarżeń w moich gestach, próbujesz dowieść swojej prawdy choć sam w tym wszystkim byłeś nieszczery. Kochanie chciałam Ci oddać niebo, wszystkie gwiazdy na które razem patrzeliśmy. A tak naprawdę byliśmy całkiem różni, nie byłeś na mnie gotowy, nie potrafiłeś poświęcić nawet cząstki tego co ja. | HB.
|
|
 |
Jeśli naprawdę kochasz to kochaj odważnie.
|
|
 |
Jesteś jednym z tych co pokrzyżował mi plany. Z którym wiązała nadzieję na jakieś jutro. Nie do wiary jak miłość zaślepia, pozostawia klapki na oczach dopóki ktoś Ci tym klapkiem w mordę nie strzeli. | HB.
|
|
 |
Zapomniałam już jak smakują Twoje usta po kawie i papierosie. Jak to w ogóle jest Cię dotykać. Moje palce Cię zapominają. Moje zmysły wymazują. Serce już dawno przestało dla Ciebie bić. Mimo wszystko muszę Ci podziękować. Za ten " szczęścia milimetr", za pokazanie wartości choć miałeś ich niewiele. | HB
|
|
 |
Naprawdę wierzyłam, że będę Twoją. Teraz dostrzegam jak bardzo bym nie chciała być na jej miejscu, znosić ten chłód, twoje ćpanie i wieczną nieobecność. Nigdy mnie nie potrzebowałeś. Zrozumiałam, że nasza relacja skończyła się tego lata kiedy pokawiła się Twoja przeszłość. | HB.
|
|
 |
Pamiętaj dziewczyno. ŻONA to zawsze krótszy wyraz niż KOCHANKA | HB
|
|
 |
Czuję jak patrzysz na mnie swoim łagodnym wzrokiem. Czekasz aż nasze spojrzenia się spotkają. A ja coraz bardziej dostrzegam jak bardzo się myliłam co do Ciebie, jak wiele było w tym spojrzeniu fałszu za każdym razem kiedy przyrzekałeś kiedyś do mnie wrócić. | HB.
|
|
 |
Ostatni raz mnie pocałuj, pogładź po policzku, przytul tak czule i powiedz, że mnie kochasz. I zniknę z Twojego Świata. | HB
|
|
 |
Pewnie zastanawiasz się dlaczego unikam Twojego wzroku. Ale jak spojrzeć w oczy kogoś kto znaczył tak wiele i przy tym nie zdradzić się, że w naszym spojrzeniu jest za wiele bólu, cierpienia i łez? Że jedyne czego się pragnie to przytulić go. Jak powiedzieć, że nawet nie zdążyliśmy się pożegnać i opanowało nas za wiele emocji? | HB.
|
|
 |
- Z czego trudno zrezygnować? - Myślę, że z ludzi, z relacji jaka łączyła dwie osoby. Czasami odwracamy się i odchodzimy, nie wyjaśniając przy tym wielu ważnych spraw. To wszystko początkowo wisi w powietrzu i nic z tym nie robimy. Wierzymy, że któregoś dnia spadnie jak grom z jasnego nieba, rozpęta się burza, a później wyjdzie słońce. Ale tak się nie dzieje. To, co uwierało, co przez ten długi czas wisiało w powietrzu, któregoś dnia znika, a my pozostajemy z pustką, której nigdy niczym nie będziemy potrafili wypełnić. Właśnie dlatego, tak trudno jest ludziom zrezygnować z drugiego człowieka - pomimo bólu, który został zadany, nie potrafimy pozbyć się uczucia, że był taki dzień, w którym mieliśmy kogoś obok. [ yezoo ]
|
|
 |
Zauważyłeś, jak trudno jest przerwać ciszę? Jak ciężko jest przełamać milczenie? O wiele łatwiej było do tego doprowadzić, prawda? Wiesz, to wszystko zaczyna się od jednej godziny, później mija doba i myślisz sobie - to nic, za kilka dni będzie jak przedtem. Kiedy pierwszy tydzień ciszy dobiega końca, masz jeszcze jakąś nadzieję. Później leci już z górki, tydzień za tygodniem, miesiąc za miesiącem i któregoś dnia wstajesz rano i zastanawiasz się, do czego to wszystko doprowadziło, bo chyba nie tego chciałeś? Nie na to liczyłeś? Mijają miesiące i czekasz, kiedy to się skończy. Nie rozumiesz, że z każdym kolejnym dniem jest coraz trudniej. Aż któregoś dnia dostrzeżesz, że oto mijają już lata i chyba jest trochę za późno na jakikolwiek krok. [ yezoo ]
|
|
|
|