 |
|
Kluby fitness, podciąganie cycków, botox, uczucie wypalenia. Teraz kochanek albo kochanka, oszczędzanie na emeryturę, plany, co by było, gdybym odeszła albo odszedł. Budujemy domy i korporacje, a marzymy o pokojach hotelowych. Pragniemy stabilizacji, a marzymy o szaleństwie i życiu chwilą. Kiedy mamy jedno, tęsknimy za drugim. Gdy mamy to drugie, tęsknimy za pierwszym.Zawsze niespełnieni, zawsze rozdarci, zawsze nieszczęśliwi i potwornie marudni. Dzieci bardziej niż umiejętności potrzebują czasu z rodzicami. Potrzebują rozmowy. Tak aby się nauczyły, jak szukać własnego szczęścia. Kiedy udało nam się wszystko tak zjebać?.
- Piotr C. "Brud"
|
|
|
|
Wyposażamy dzieci w umiejętności – pomyślałem gorzko. – Pracujemy ciężko, aby dać im tych umiejętności coraz więcej. Podstawówka, później liceum, punkty, więcej punktów, dodatkowa matematyka, bo trzeba, angielski, niemiecki, chiński i norweski, bo się przyda.Teraz kursy doszkalające, kursy zdawania egzaminów, szydełkowania na bananie, korepetycje, studia, praktyki, staże, a wszystko po to, aby pewnego dnia dostały własne biurko w szklanym budynku i monitor. Czasami są to dwa albo trzy monitory.Później kredyt na wielki telewizor, na samochód, na mieszkanie, na toster z powłoką z tytanu, na kuchennego robota, który zaoszczędzi dziesięć minut dziennie, na odkurzacz, który sam zbiera śmieci, i na wakacje dwa razy do roku. cd up
|
|
|
|
- Dlaczego się ze mną ożeniłeś?
- Z powodu śniadania - powiedziałem - szukałem kogoś, z kim mógłbym przez całe życie jeść śniadanie i wówczas mój wybór - tak się to przecież nazywa - padł na ciebie. Byłaś zawsze cudowną partnerką śniadań. Nigdy się z tobą nie nudziłem.
— Heinrich Boll
|
|
|
|
Myśl o tym, kto cię będzie nosił na rękach. Nie żryj na noc. / "Brud" Piotr C.
|
|
|
|
- Znasz jakąś szczęśliwą parę? - zapytała.
- Znam kilka takich, które wyglądają na szczęśliwe - stwierdziłem dyplomatycznie.
- Ponoć kluczem do powodzenia jest komunikacja. Jak to mawia moja babcia: jeśli potrafisz wziąć jego kutasa w usta, możesz również porozmawiać z nim o tym, co cię wkurwia. / "Brud" Piotr C.
|
|
|
|
Związek to dwójka ludzi, którzy cały czas pytają siebie, co chcą zjeść na obiad, do momentu aż jedno z nich nie umrze . / "Brud" Piotr C.
|
|
 |
|
Kiedyś to mi zależało , szalałam to mało , a powiedz mi co dzisiaj jest , teraz to sie pozmieniało nie idziesz na całość i jeszcze coś od tego chcesz ? Nie chce od siebie nic , a od ciebie tym bardziej , poczekam tu na jakiegoś pana który będzie dla mnie .
|
|
 |
|
Chyba najbardziej boję się utraty kogoś, kto potrafi nadać życiu sens. Kogoś, kto wytrwale stoi obok i ani myśli zrobić kroku dalej. Kogoś, czyja obecność staje się tak potrzebna jak tlen. Kogoś, czyj dotyk, zapach, spojrzenie stały się nieodłącznym elementem życia. Być może brzmi to jak banał z taniej telenoweli, ale zastanów się, co zrobisz, kiedy zabraknie ci tej osoby? Jak będziesz się wtedy czuł? Nie boisz się tego? Tej samotności, tej pustki nie do wypełnienia? To jest coś, co nie posiada swojego substytutu. Nie da się zamienić człowieka tak po prostu, to tak nie działa. Jesteś z kimś i ten człowiek daje ci siłę, z czasem staje się wszystkim, co masz i wszystkim, za co gotów jesteś poświęcić własne życie. Nagły brak takiej osoby jest nie do zniesienia, a ból po jej utracie jest w stanie zabić w człowieku wszelkie nadzieje.
— yezoo.moblo
|
|
|
|
Wszystkim się wydaje, że tylko delikatne, słabe kobiety potrzebują silnych mężczyzn. Brednie. Chciałabym poznać kogoś o silniejszym charakterze od mojego. Kogo nie zdominuję. Kogoś, kto nie będzie mnie pytał o zdanie, kto powie mi, że będzie tak jak on chce i już. Faceta, który szybciej wyniesie mnie na rękach z domu niż pozwoli mi w nim siedzieć. Kogoś, kto zdejmie ze mnie obowiązek decydowania o wszystkim. Mężczyznę, który powie: "Jesteś MOJĄ kobietą". A ja po prostu będę.
|
|
|
|
"Mężczyźni chcą wypełnić inne ciała. Kobiety chcą, aby ktoś wypełnił ich duszę. Nadał ich pustce sen. Ale miłości nie ma. Są tylko złudzenia, którymi ściągamy się do łóżka."/Piotr C. - Brud
|
|
 |
|
Często mówi się o tym, jak wiele dobrego miłość wnosi w życie kogoś, kto ma szczęście napotkać na swojej drodze tę drugą wyjątkową osobę. Nie zapominajmy jednak o ludziach, którzy - kochani czy niekochani - wnoszą w nasze życie piękno, czasami każdego dnia. Przysyłają nam zdjęcia, chcą porozmawiać o pomysłach, które im przyszły do głowy, dzielą się piosenką lub wierszem, który złamał im serce. Czasami wydaje mi się, że niosący piękno zdarzają się rzadziej i są na swój sposób cudowniejsi niż ludzie, których kochamy. Dlaczego? Otóż miłość ma zwykle własne potrzeby i życzenia, których spełnienia się domaga. Niosący piękno natomiast działają na ogół z pobudek nieegoistycznych - chcą ci pokazać swoje odkrycia, poinformować cię o cudownościach, jakie napotkali na swojej drodze; o tym wszystkim, co poszerzyło, dopełniło i rozświetliło ich świat. Tego samego chcą dla ciebie.
Najrzadziej zdarza się tak, aby niosący piękno był zarazem tym, którego kochamy.
|
|
|
|
"W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy;
tak wiele rzeczy budzi w nas zaraz przeczucie
straty, że kiedy się je traci – nie ma sprawy.
Trać co dzień coś nowego. Przyjmuj bez obawy
straconą szansę, upływ chwil, zgubione klucze.
W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy.
Trać rozleglej, trać szybciej, ćwicz – wejdzie ci w nawyk
utrata miejsc, nazw, schronień, dokąd chciałeś uciec
lub chociażby się wybrać. Praktykuj te sprawy.
Przepadł mi gdzieś zegarek po matce. Jaskrawy
blask dawnych domów? Dzisiaj – blady cień, ukłucie
w sercu. W sztuce tracenia łatwo dojść do wprawy.
Straciłam dwa najdroższe miasta – ba, dzierżawy
ogromniejsze: dwie rzeki, kontynent. Nie wrócę
do nich już nigdy, ale trudno. Nie ma sprawy.
Nawet gdy stracę ciebie (ten gest, śmiech chropawy,
który kocham), nie będzie w tym kłamstwa. Tak, w sztuce
tracenia nie jest wcale trudno dojść do wprawy;
tak, straty to nie takie znów (Pisz!) straszne sprawy."
|
|
|
|
Dodaj komentarz
