 |
|
nie mogę powstrzymać tych wrednych emocji.
|
|
 |
|
Każdy człowiek ma swój limit. Limit uczuć. Limit bólu. Limit łez. Limit nienawiści. A nawet limit przeprosin. Czasem ludzie potrafią wytrzymać długo. Długo i cicho, by wyciągnąć wnioski. A potem zebrać się i odejść bez najmniejszych wyjaśnień.
~ W sieci uczuć
|
|
|
|
tylko wiesz, wszędzie słyszę twoje imię. nawet kiedy oglądam ulubiony serial.
|
|
|
|
nie jestem pewna jak to było z moją przeszłością.
|
|
|
|
no nie wiem czego chcę. ten jeden jedyny raz, podpowiedz mi, co mam robić.
|
|
|
|
przepełniona szczęściem? nie, raczej nie, to pomyłka.
|
|
|
|
i nie wiem co mi bardziej przypomina o tobie: moje sumienie, czy raczej serce.
|
|
|
|
nawet nie wiesz, jaką radość sprawia mi patrzenie jak zwyczajnie się starasz.
|
|
|
|
coraz bardziej przekonuję się do ciebie, nie powinnam.
|
|
|
|
dobra. mam już dość i chcę wakacje.
|
|
|
|
nie ukrywam, wolałabym żebyś nic nie mówił. twoje usta chciałabym wykorzystać w inny sposób.
|
|
|
|
a broni cię tylko ten cholernie niezwykły uśmiech.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
