|
Wielu osobom się wydaje, ze moim największym problemem jest to, że jestem zagrożona z połowy przedmiotów i że znów coś mi wyskoczyło na twarzy. No bo dojrzewam. Właśnie... dojrzewam. Moim największym problemem nie jest szkoła. On jest moim problemem. Bo kocham go. Tak, nie jestem zauroczona, zakochana. Ja go kocham najbardziej na świecie. I moim problemem jest to, że on chyba tego nie czuje, a na dodatek jest daleko stąd. Nie mam z nim już prawie kontaktu, gdzie jeszcze pare miesięcy temu pisaliśmy kilka razy dziennie. Wiedzieliśmy gdzie jesteśmy, co i z kim robimy. Bo przecież kochał.. jeszcze wtedy kochał. . A teraz? Teraz nie wiem nic. Zero. Pustka. Siedzie tutaj, ze słuchawkami na uszach i nie mogę przestać o nim myśleć. Zastanawiam się jak głupia, czy o mnie chociaż raz pomyślał, choć doskonale wiem że nie. Ciągle chodzę zbita, zamyślona przez tego drania. Na niczym nie moge się skupić. Ale mimo to, nadal go kocham..
|
Dodaj komentarz
