głupie teksty, śmieszne teksty, opisy gadu-gadutwój portal społecznościowy

Teksty znajomych użytkownika schooki

oparta o balustradę balkonu zaciągałam się dymem z papierosa  czując jak jego szare macki wypełniają moje płuca. dookoła panowała cisza. miasto  które nigdy nie zasypiało  nagle zaczęło przypominać dolinę duchów. co jakiś czas ulicę przecinało pojedyncze auto  które szybko znikało z pola mojego wzroku. nagle jedno  jedno wyjątkowe  przypominające jego auto  zaparkowało w tym samym miejscu  w którym On czekał za mną. silnik ucichł  drzwi otworzyły się energicznie  a moje serce na chwilę zamarło. nie mogąc złapać powietrza starałam się rozpoznać w tym obcym mężczyźnie jego. to nie on  szepnęłam sama do siebie. to nie on. atak paniki uderzył we mnie ze zdwojoną siłą. nie mogąc oddychać  czułam jak przed chwilą obumarłe serce  zaczyna swój galop  próbując przebić się przez moją klatkę na zewnątrz. papieros upadł na podłogę  a mój krzyk utknął w zdławionym gardle. chowając głowę między kolanami zaczęłam cicho liczyć do 10. to pomaga  powtarzałam sobie  to pomaga.

cynamoon dodano: 1 tydzień temu

oparta o balustradę balkonu zaciągałam się dymem z papierosa, czując jak jego szare macki wypełniają moje płuca. dookoła panowała cisza. miasto, które nigdy nie zasypiało, nagle zaczęło przypominać dolinę duchów. co jakiś czas ulicę przecinało pojedyncze auto, które szybko znikało z pola mojego wzroku. nagle jedno, jedno wyjątkowe, przypominające jego auto, zaparkowało w tym samym miejscu, w którym On czekał za mną. silnik ucichł, drzwi otworzyły się energicznie, a moje serce na chwilę zamarło. nie mogąc złapać powietrza starałam się rozpoznać w tym obcym mężczyźnie jego. to nie on, szepnęłam sama do siebie. to nie on. atak paniki uderzył we mnie ze zdwojoną siłą. nie mogąc oddychać, czułam jak przed chwilą obumarłe serce, zaczyna swój galop, próbując przebić się przez moją klatkę na zewnątrz. papieros upadł na podłogę, a mój krzyk utknął w zdławionym gardle. chowając głowę między kolanami zaczęłam cicho liczyć do 10. to pomaga, powtarzałam sobie, to pomaga.

wiem że długo nie rozmawiałyśmy że traktowałam Cię okropnie że nasz kontakt się oziębił.wiem że przez długi okres czasu Cię pomijałam skupiając się wyłącznie na facetach którzy jak cień pojawiali się i znikali z mojego życia.zraniłam Cię pozwoliłam byś czuła się niekochana niepotrzebna niewartościowa.a mimo wszystko Ty nadal przy mnie jesteś nadal chcesz mi pomóc chcesz wziąć mnie za rękę i wspólnie zacząć naprawiać chaos którzy inni wyrządzili w moim życiu.Ty dziewczyna żyjąca we mnie która jeszcze nigdy mnie nie zawiodła.która stała przy mnie w najmroczniejszych momentach życia która ratowała od głupot  gdy myśli samobójcze ciągnęły mnie na tę drugą stronę.Ty i ja to jedność.przepraszam że na chwilę o tym zapomniałam.czas najwyższy na nowo pokochać siebie na nowo nauczyć się żyć w zgodzie z własnym ja.złap mnie za rękę i zróbmy to razem.posklejajmy szczątki mnie która ostatkiem sił chce zacząć wszystko od nowa.

cynamoon dodano: 15 marca 2020

wiem,że długo nie rozmawiałyśmy,że traktowałam Cię okropnie,że nasz kontakt się oziębił.wiem,że przez długi okres czasu Cię pomijałam skupiając się wyłącznie na facetach,którzy jak cień pojawiali się i znikali z mojego życia.zraniłam Cię,pozwoliłam byś czuła się niekochana,niepotrzebna,niewartościowa.a mimo wszystko Ty nadal przy mnie jesteś,nadal chcesz mi pomóc,chcesz wziąć mnie za rękę i wspólnie zacząć naprawiać chaos,którzy inni wyrządzili w moim życiu.Ty,dziewczyna żyjąca we mnie,która jeszcze nigdy mnie nie zawiodła.która stała przy mnie w najmroczniejszych momentach życia,która ratowała od głupot, gdy myśli samobójcze ciągnęły mnie na tę drugą stronę.Ty i ja to jedność.przepraszam,że na chwilę o tym zapomniałam.czas najwyższy na nowo pokochać siebie,na nowo nauczyć się żyć w zgodzie z własnym ja.złap mnie za rękę i zróbmy to razem.posklejajmy szczątki mnie,która ostatkiem sił chce zacząć wszystko od nowa.

 jesteś wyjątkowa sprawiasz że na nowo chce mi się żyć  szeptał mi wprost do ucha gdy oparta o maskę jego auta wpatrywałam się w światła lampek rozświetlające tak uwielbiany przeze mnie park.jak bardzo naiwna wtedy byłam wierząc  że słowa którymi mnie karmi są prawdziwe. spoglądałam w jego oczy myśląc  że może to on będzie tym  który mnie poskleja  że to on da mi szczęście  które tak dawno temu zostało mi zabrane. bez cienia wątpliwości  pozwoliłam mu wejść do swojego życia  tak bezmyślnie ufając w jego czyste zamiary. chciałam by był  by poznawał mnie każdego dnia bardziej   by myślał o mnie tuż po obudzeniu i chwilę przed zaśnięciem. chciałam wierzyć  że naprawdę coś dla niego znaczę że mogę na nim polegać  że razem jesteśmy w stanie stworzyć coś prawdziwego. ale on odszedł w najmniej spodziewanym momencie.odszedł tuż po tym kiedy zaczęłam na nowo oddychać pełną piersią kiedy powoli zaczynałam stawać na nogi.odszedł a ja nie umiem już znaleźć siebie.nie mam już składać się od nowa.

cynamoon dodano: 15 marca 2020

"jesteś wyjątkowa,sprawiasz że na nowo chce mi się żyć"-szeptał mi wprost do ucha gdy oparta o maskę jego auta wpatrywałam się w światła lampek,rozświetlające tak uwielbiany przeze mnie park.jak bardzo naiwna wtedy byłam wierząc, że słowa którymi mnie karmi są prawdziwe. spoglądałam w jego oczy myśląc, że może to on będzie tym, który mnie poskleja, że to on da mi szczęście, które tak dawno temu zostało mi zabrane. bez cienia wątpliwości, pozwoliłam mu wejść do swojego życia, tak bezmyślnie ufając w jego czyste zamiary. chciałam by był, by poznawał mnie każdego dnia bardziej, by myślał o mnie tuż po obudzeniu i chwilę przed zaśnięciem. chciałam wierzyć, że naprawdę coś dla niego znaczę,że mogę na nim polegać, że razem jesteśmy w stanie stworzyć coś prawdziwego. ale on odszedł w najmniej spodziewanym momencie.odszedł tuż po tym,kiedy zaczęłam na nowo oddychać pełną piersią,kiedy powoli zaczynałam stawać na nogi.odszedł a ja nie umiem już znaleźć siebie.nie mam już składać się od nowa.

spoglądam przed siebie i widzę bezkres błękitnego nieba.ciepłe letnie powietrze otula moją skórę i czuję jak powiew wiatru rozwiewa długie blond włosy  muskając przy tym delikatnie obojczyki. tutaj jesteś  słyszę tak dobrze mi znany męski głos i uśmiechając się przymykam powieki kiedy jego dłonie powoli przyciągają mnie do siebie.nie potrzeba mi niczego więcej mam już wszystko znalazłam swój azyl który zaczyna się i kończy w jego ramionach.bezpieczeństwo którego brakowało mi przez całe dotychczasowe życie nabrało teraz kształt jego osoby.szczęście przybrało dźwięk jego imienia.spoglądam w jego błękitne spojrzenie i widzę jak patrzy na mnie z miłością jak jego usta wykrzywiają się w radosnym uśmiiechu by po chwili pocałować mnie czule w skroń szepcząc jak bardzo mnie kocha.świat na chwile zwalnia wszystko dookoła staje się nieważne.on jest obok i tylko to się liczy.i nagle jak bańka mydlana obraz ucieka gdy dźwięk budzika wyrywa mnie ze snu.znowu zostaje sama.przywitana przez samotność.

cynamoon dodano: 15 marca 2020

spoglądam przed siebie i widzę bezkres błękitnego nieba.ciepłe,letnie powietrze otula moją skórę i czuję jak powiew wiatru rozwiewa długie blond włosy, muskając przy tym delikatnie obojczyki."tutaj jesteś"-słyszę tak dobrze mi znany męski głos i uśmiechając się przymykam powieki,kiedy jego dłonie powoli przyciągają mnie do siebie.nie potrzeba mi niczego więcej,mam już wszystko,znalazłam swój azyl który zaczyna się i kończy w jego ramionach.bezpieczeństwo,którego brakowało mi przez całe dotychczasowe życie,nabrało teraz kształt jego osoby.szczęście przybrało dźwięk jego imienia.spoglądam w jego błękitne spojrzenie i widzę jak patrzy na mnie z miłością,jak jego usta wykrzywiają się w radosnym uśmiiechu,by po chwili pocałować mnie czule w skroń szepcząc jak bardzo mnie kocha.świat na chwile zwalnia,wszystko dookoła staje się nieważne.on jest obok i tylko to się liczy.i nagle jak bańka mydlana obraz ucieka,gdy dźwięk budzika wyrywa mnie ze snu.znowu zostaje sama.przywitana przez samotność.

odszedł zostawiając po sobie tylko obraz swoich niebieskich oczu w moim sercu. odszedł zabierając cały mój spokój. odszedł zmuszając mnie brutalnie do uczenia się na nowo życia bez jego osoby. ponoć nie można się do kogoś przywiązać przez tak krótki okres czasu  i wiesz co? to gówno prawda. uzależnił mnie od siebie. wniósł światło do mojego świata  by po chwili samolubnie je zgasić swoim zniknięciem.

cynamoon dodano: 2 marca 2020

odszedł zostawiając po sobie tylko obraz swoich niebieskich oczu w moim sercu. odszedł zabierając cały mój spokój. odszedł zmuszając mnie brutalnie do uczenia się na nowo życia bez jego osoby. ponoć nie można się do kogoś przywiązać przez tak krótki okres czasu, i wiesz co? to gówno prawda. uzależnił mnie od siebie. wniósł światło do mojego świata, by po chwili samolubnie je zgasić swoim zniknięciem.

łza za łzą spływają po policzkach  tworząc wyścig która pierwsza znajdzie swój koniec na krawędziach żuchwy. mam ochotę rozdrapać sobie klatkę  drapać tak długo aż nie dotrę do samego centrum bólu  aż nie poczuję w dłoniach bicia ledwo żyjącego już serca. chcę zasnąć. chcę zniknąć. cokolwiek  byleby tego nie czuć  byleby przestało boleć. ile razy można przeżyć złamane serce? ile razy można upadać na samo dno  by potem nieudolnie starać się wspiąć ponownie na szczyt? każdy oddech to wyzwanie  każdy ruch to wewnętrzna walka z samą sobą. staje się duchem  cieniem dawnej siebie. błagam o śmierć  chociaż nikt nie słyszy moich próśb. chcę krzyczeć  ale po raz kolejny tłumię go gryząc ramiona najmocniej jak mogę. zniszczyli mnie. każdy po kolei zabierał cząstkę mnie. zostawili mnie złamaną  wyplutą. zostawili mnie samą  bym ponownie na własną rękę zaczęła zbierać szczątki swojego serca.

cynamoon dodano: 2 marca 2020

łza za łzą spływają po policzkach, tworząc wyścig która pierwsza znajdzie swój koniec na krawędziach żuchwy. mam ochotę rozdrapać sobie klatkę, drapać tak długo aż nie dotrę do samego centrum bólu, aż nie poczuję w dłoniach bicia ledwo żyjącego już serca. chcę zasnąć. chcę zniknąć. cokolwiek, byleby tego nie czuć, byleby przestało boleć. ile razy można przeżyć złamane serce? ile razy można upadać na samo dno, by potem nieudolnie starać się wspiąć ponownie na szczyt? każdy oddech to wyzwanie, każdy ruch to wewnętrzna walka z samą sobą. staje się duchem, cieniem dawnej siebie. błagam o śmierć, chociaż nikt nie słyszy moich próśb. chcę krzyczeć, ale po raz kolejny tłumię go gryząc ramiona najmocniej jak mogę. zniszczyli mnie. każdy po kolei zabierał cząstkę mnie. zostawili mnie złamaną, wyplutą. zostawili mnie samą, bym ponownie na własną rękę zaczęła zbierać szczątki swojego serca.

otwieram oczy i rozglądam się dookoła. sypialnię wypełniły promienie słońca  które nieśmiało wkradły się przez szparę w roletach. widzę jak kurz tańczy w ich smudze. znane odgłosy ulicy odbijają się echem o kremowe ściany pokoju. niedziela  dzień w którym wszystko widoczne jest w innych barwach. dzień w którym nostalgia bez pytania wkrada się do środka głowy i samolubnie oblepia wszystkie myśli. w niedzielę jakoś ciężej o uśmiech  ciężej o jakąkolwiek motywację do funkcjonowania  do wyjścia z łóżka. w niedzielę się umiera  wiesz? tylko czy ja nie umieram każdego dnia  czy każdy dzień tygodnia nie wygląda u mnie jak niedziela? wstaję  ubieram się  pije spokojnie kawę i zastanawiam się  czy to jeszcze samotność czy już wolność.

cynamoon dodano: 23 luty 2020

otwieram oczy i rozglądam się dookoła. sypialnię wypełniły promienie słońca, które nieśmiało wkradły się przez szparę w roletach. widzę jak kurz tańczy w ich smudze. znane odgłosy ulicy odbijają się echem o kremowe ściany pokoju. niedziela, dzień w którym wszystko widoczne jest w innych barwach. dzień w którym nostalgia bez pytania wkrada się do środka głowy i samolubnie oblepia wszystkie myśli. w niedzielę jakoś ciężej o uśmiech, ciężej o jakąkolwiek motywację do funkcjonowania, do wyjścia z łóżka. w niedzielę się umiera, wiesz? tylko czy ja nie umieram każdego dnia, czy każdy dzień tygodnia nie wygląda u mnie jak niedziela? wstaję, ubieram się, pije spokojnie kawę i zastanawiam się, czy to jeszcze samotność czy już wolność.

a może to ze mną jest coś nie tak? może to we mnie tkwi problem? może to ja odpycham od siebie ludzi  bo zwyczajnie nie da się mnie kochać? może nigdy nie będzie mi dane być na pierwszym miejscu  może rola bycia tą drugą na stałe wpisała się w moje życie? może nie jestem wystarczająco dobra? może nie umiem zagrać poprawnie roli jaką nadało mi społeczeństwo? codziennie rano nakładam na twarz maskę  ale nawet ona przestała już pomagać. jak plastelina dopasowuję się do ludzi  którzy mnie otaczają. pozwalam im by mną sterowali  by ustawiali mnie jak marionetkę. to nadal za mało. nadal tracę dookoła siebie wszystkich na kim mi zależy. może czas najwyższy po prostu przeprosić się z samotnością  może czas najwyższy przestać traktować ją jak wroga i zwyczajnie wpuścić ją do środka  potraktować jak przyjaciółkę  jak kompana. w końcu to ona nigdy mnie nie zostawiła. to ona trwa  podążając za mną jak cień gdziekolwiek bym się nie udała.

cynamoon dodano: 23 luty 2020

a może to ze mną jest coś nie tak? może to we mnie tkwi problem? może to ja odpycham od siebie ludzi, bo zwyczajnie nie da się mnie kochać? może nigdy nie będzie mi dane być na pierwszym miejscu, może rola bycia tą drugą na stałe wpisała się w moje życie? może nie jestem wystarczająco dobra? może nie umiem zagrać poprawnie roli jaką nadało mi społeczeństwo? codziennie rano nakładam na twarz maskę, ale nawet ona przestała już pomagać. jak plastelina dopasowuję się do ludzi, którzy mnie otaczają. pozwalam im by mną sterowali, by ustawiali mnie jak marionetkę. to nadal za mało. nadal tracę dookoła siebie wszystkich na kim mi zależy. może czas najwyższy po prostu przeprosić się z samotnością, może czas najwyższy przestać traktować ją jak wroga i zwyczajnie wpuścić ją do środka, potraktować jak przyjaciółkę, jak kompana. w końcu to ona nigdy mnie nie zostawiła. to ona trwa, podążając za mną jak cień gdziekolwiek bym się nie udała.

Teraz już wiem. Można kochać więcej niż raz. I za każdym razem będzie to coś wyjątkowego. I ona może powiedzieć:   Wciąż ją kochasz.  a ja z całą pewnością mogę powiedzieć  że to prawda  ale to nie zmienia faktu  że za każdym razem jest inaczej. I  że są różne rodzaje miłości. Pierwsza  kiedy chcesz czyjegoś dobra a druga  kiedy pragniesz tej osoby. Ta prawdziwa miłość to połączenie obu. Natomiast  kiedy ktoś odchodzi to po jakimś czasie zostaje tylko ta pierwsza. I wtedy przychodzi czas na coś nowego. Możesz pozwolić sobie pokochać na nowo. Jeśli druga osoba tego nie rozumie to dużo traci. Będzie się męczyć. W dzisiejszym świecie mało jest osób  które nie kochały wcześniej. Większość kłamie mówiąc  że to minęło i przestali. Nigdy nie przestaną. Kochać chcemy i musimy. I nie dajmy sobie wmówić  że to coś złego ♥   maxsentymentalny

maxsentymentalny dodano: 30 listopada 2019

Teraz już wiem. Można kochać więcej niż raz. I za każdym razem będzie to coś wyjątkowego. I ona może powiedzieć: "-Wciąż ją kochasz." a ja z całą pewnością mogę powiedzieć, że to prawda, ale to nie zmienia faktu, że za każdym razem jest inaczej. I, że są różne rodzaje miłości. Pierwsza, kiedy chcesz czyjegoś dobra a druga, kiedy pragniesz tej osoby. Ta prawdziwa miłość to połączenie obu. Natomiast, kiedy ktoś odchodzi to po jakimś czasie zostaje tylko ta pierwsza. I wtedy przychodzi czas na coś nowego. Możesz pozwolić sobie pokochać na nowo. Jeśli druga osoba tego nie rozumie to dużo traci. Będzie się męczyć. W dzisiejszym świecie mało jest osób, które nie kochały wcześniej. Większość kłamie mówiąc, że to minęło i przestali. Nigdy nie przestaną. Kochać chcemy i musimy. I nie dajmy sobie wmówić, że to coś złego ♥ / maxsentymentalny

To miejsce jeszcze kilka lat temu było ucieczką dla chłopaka z depresją  który stracił zbyt wiele osób  żeby sobie z tym poradzić. Dla chłopca  który nie chciał dopuścić do siebie myśli o tym  że trzeba ruszyć i zostawić przeszłość za sobą. Słowa były pewnego rodzaju tarczą dającą chwilę spokoju od zabójczych myśli. Niestety cierpienie było tak wielkie  że zaczynało przelewać się na innych. A co on wtedy robił? Uciekał dalej i brnął dalej w zatracenie... Dzisiaj jest już po wszystkim  W końcu odzyskał wewnętrzny spokój. W końcu znalazła się osoba  której nie obchodziło co on powie czy zrobi  żeby ją od siebie odepchnął. Pomogła mu znaleźć drogę do normalnego życia. I może marzy o tym  żeby kilka osób mu wybaczyło i może chciałby  żeby coś się zmieniło na lepsze  ale wie też  że nie jest źle. Przesypia noce i pracuje za dnia  Patrzy w przeszłość myśląc o dobrych chwilach  które chciałby zapamiętać. I nie będzie łatwo  ale nareszcie kiedy zamyka oczy potrafi oddychać.   maxsentymentalny

maxsentymentalny dodano: 30 listopada 2019

To miejsce jeszcze kilka lat temu było ucieczką dla chłopaka z depresją, który stracił zbyt wiele osób, żeby sobie z tym poradzić. Dla chłopca, który nie chciał dopuścić do siebie myśli o tym, że trzeba ruszyć i zostawić przeszłość za sobą. Słowa były pewnego rodzaju tarczą dającą chwilę spokoju od zabójczych myśli. Niestety cierpienie było tak wielkie, że zaczynało przelewać się na innych. A co on wtedy robił? Uciekał dalej i brnął dalej w zatracenie... Dzisiaj jest już po wszystkim, W końcu odzyskał wewnętrzny spokój. W końcu znalazła się osoba, której nie obchodziło co on powie czy zrobi, żeby ją od siebie odepchnął. Pomogła mu znaleźć drogę do normalnego życia. I może marzy o tym, żeby kilka osób mu wybaczyło i może chciałby, żeby coś się zmieniło na lepsze, ale wie też, że nie jest źle. Przesypia noce i pracuje za dnia, Patrzy w przeszłość myśląc o dobrych chwilach, które chciałby zapamiętać. I nie będzie łatwo, ale nareszcie kiedy zamyka oczy potrafi oddychać. / maxsentymentalny

przeminie. Tak jest z nasza miłością  ona wychodzi co rano jak słońce ale żadne z nas nie ma odwagi się przyznać że istnieje  ono parzy  często jest nieporzadane wyklinanr i niepotrzebe. Dokładnie tak jak nasza miłość. Żadne z nas jej nie chce broni się przed nią ale każdego dnia wychodzi przy najmniejszych gestach wspomnieniach  wszystko mi Ciebie przypomina. Przypadkowa piosenka w radio  która była tylko nasza  gesty obcych ludzi usmiechacych się na moje dzień dobry  miejsca  w których zawsze byliśmy razem. Czy ta miłość już do końca życia będzie polegać na tym  że mam Cię tak blisko  a nie mogę mieć Cię przy sobie ?  WaaiT

waait dodano: 16 września 2019

przeminie. Tak jest z nasza miłością, ona wychodzi co rano jak słońce ale żadne z nas nie ma odwagi się przyznać że istnieje, ono parzy, często jest nieporzadane,wyklinanr i niepotrzebe. Dokładnie tak jak nasza miłość. Żadne z nas jej nie chce broni się przed nią ale każdego dnia wychodzi przy najmniejszych gestach wspomnieniach, wszystko mi Ciebie przypomina. Przypadkowa piosenka w radio, która była tylko nasza, gesty obcych ludzi usmiechacych się na moje dzień dobry, miejsca, w których zawsze byliśmy razem. Czy ta miłość już do końca życia będzie polegać na tym, że mam Cię tak blisko, a nie mogę mieć Cię przy sobie ?/ WaaiT

Nikt mi nie powie  że miłość to trzymanie kogoś przy sobie nade wszystko i ponad wszystko. Puścić wolno osobę którą się kocha to najlepsze co możesz zrobić. Sama nie wiedziałam  że może być ona tak silna. Nigdy nie wierzyłam w te bajki o życzeniu szczęścia swojemu byłemu partnerowi. Dziś wiem  że to wszystko co mi mówiono to prawda. Jeśli naprawdę kogoś kochasz  nie zrobisz nic  będziesz stać tylko i się uśmiechać  kibicować i trzymać kciuki. Kocham cię nade wszystko  to jest ważniejsze niż jakiś tam honor kilka słów za dużo  nieobrany telefon czy wyjście z kolegami na piwo. Dziś  nas już nie ma wiec stoję spokojnie i Ci kibicuje  życzę Ci byś ułożył sobie świat na nowo  poznawał go i zauważał ludzi którzy są naprawdę dużo warci. Nie liczę już na nic  w sumie to nie mam nawet nadzoeji na to że ty wrócisz  pocałujesz mnie jak dawniej  już nic nie będzie dobrze. Ja stoję w miejscu i obserwuje każdy twój ruch  ty zmierzasz ku zachodzącemu słońcu  a przecież każdy zachód słońca kiedyś

waait dodano: 16 września 2019

Nikt mi nie powie, że miłość to trzymanie kogoś przy sobie nade wszystko i ponad wszystko. Puścić wolno osobę którą się kocha to najlepsze co możesz zrobić. Sama nie wiedziałam, że może być ona tak silna. Nigdy nie wierzyłam w te bajki o życzeniu szczęścia swojemu byłemu partnerowi. Dziś wiem, że to wszystko co mi mówiono to prawda. Jeśli naprawdę kogoś kochasz, nie zrobisz nic, będziesz stać tylko i się uśmiechać, kibicować i trzymać kciuki. Kocham cię nade wszystko, to jest ważniejsze niż jakiś tam honor kilka słów za dużo, nieobrany telefon czy wyjście z kolegami na piwo. Dziś, nas już nie ma wiec stoję spokojnie i Ci kibicuje, życzę Ci byś ułożył sobie świat na nowo, poznawał go i zauważał ludzi którzy są naprawdę dużo warci. Nie liczę już na nic, w sumie to nie mam nawet nadzoeji na to,że ty wrócisz pocałujesz mnie jak dawniej, już nic nie będzie dobrze. Ja stoję w miejscu i obserwuje każdy twój ruch, ty zmierzasz ku zachodzącemu słońcu, a przecież każdy zachód słońca kiedyś

Moblo.pl
Użytkownicy
Reklama
Archiwum
Kontakt
Regulamin
Polityka Prywatności
Grupa Pino
Reklama
O Grupie Pino
Kontakt
Polecane strony
Transmisja Live
Seriale TV