 |
|
Chcemy żyć, lecz nie wiemy jak, nie widzimy drogowskazów, które są na naszej drodze. Wszyscy jesteśmy ślepcami, którzy słuchają głosów, które nie zawsze podpowiadają nam dobrze jak mamy żyć. Gubimy się, lecz jesteśmy zbyt dumni by zapytać o kierunek, zbyt zapatrzeni w siebie by docenić ludzi wokół nas, którzy chcą nam pomóc. Każdy gest z ich strony odbieramy jak atak, bronimy się przed uczuciami, idąc przez to sami przez drogę naszego życia.
|
|
 |
|
dziwnie miękki głos na wspomnienie twoich dłoni
|
|
 |
|
a miało być tak pięknie, miało nie wiać w oczy nam .....
|
|
 |
|
Ona wciąż pamięta kwiecień, gdy jej przyjaciółka powiedziała " Mam przeczucie, że musimy tam iść" pokazując dany kierunek. A gdy ona się obróciła w tym kierunku z zamiarem, żeby tam pójść zobaczyła Jego. Jak zawsze był bardzo pewny siebie. Minęli się nawiązując kontakt wzrokowy. Gdy już się minęli, jej przyjaciółka do niej "To już nie musimy". Udając, że nie wie o co jej chodzi wykrztusiła tylko "Ahaa..."Jednak w duchu cieszyła się za to co się wydarzyło przed chwilą
|
|
 |
|
Nikt nie wiedział jakim uczuciem Go darzyła..Nikt, nawet ona nie zdawała sobie sprawy jaka wielka miłość to była
|
|
 |
|
Chcemy czy nie czas mija, mija rok, miesiąc, dzień, godzina... i choć często nie chcemy zmieniamy się. Tak łatwo dostrzec zmiany. Coraz więcej rzeczy traci swój urok, magię, która w nich tkwiła... Tak, zmieniamy się, dorastamy. Inaczej patrzymy na niektóre rzeczy, zmieniamy swoje priorytety, gonimy za czymś, co wydaje nam się ważne, a tak naprawdę gubimy szczęście i prawdziwe wartości w naszym życiu..
|
|
 |
|
Tak ławo powiedzieć słowo, które rani naszych bliskich, dopiero później dopada nas konsekwencja tego co powiedzieliśmy
|
|
 |
|
Kiedyś to Ty miałeś obsesję na moim punkcie, później ja na Twoim...a teraz mamy po prostu na siebie wyjebane
|
|
 |
|
Zagubiona w oceanie marzeń, porwana przez fale wspomnień, i choć wiem, że powinnam próbować się z niego uwolnić, nie chcę, bo czuję się tam zupełnie wolna
|
|
|
|