|
Od kilku tygodni wpatruję się w okno czekając aż ujrzę tam Ciebie.Wspominam czasy jak kiedyś zjawiałeś się u progu moich drzwi robiąc mi niespodziankę swoją osobą.Tak bardzo chciałabym móc przeżyć to raz jeszcze, tak bardzo tęsknie za tym co było, co mogło trwać jeszcze.Tak bardzo boli świadomość,że juz nigdy nie musnę Cię rzęsą po policzku, ze Ty nie dotkniesz mej dłoni swoją,że już nigdy nie powiesz mi jaka jestem mała ,a ja z miną obrażonego dziecka odejdę kawałek,po czym Ty złapiesz mnie za ręke dając buziaka..Pamiętasz te czasy? Uśmiecham się na samo ich wspomnienie. Dlaczego doceniłam to wszystko po stracie?Gdybym miała szansę, gdybym miała odwagę i pewność, że te czasy wrócą,że jeszcze zjawisz się w moim przedpokoju to uwierz nie czekałabym ani chwili, tylko wsiadła w pierwszy lepszy autobus i pojechała do Ciebie.. Tylko nie mam tej pewności,a wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią,ze dla Ciebie nasz rozdział się zakończył..///pozorna
|
Dodaj komentarz
