 |
|
Niczego nie obiecywał, do niczego się nie zobowiązywał,
a jego odejście mimo wszystko zabolało.
|
|
|
|
W moim domu będzie parapet.
Specjalny parapet dla rozmyślań.
Rozmyślań i kubka gorącej czekolady .
|
|
|
|
przypudruj nosek i załóż mini, podejdź do niego i
figlarnie zapytaj dlaczego się ślini
|
|
|
|
Domówka u niego. Siedziała na łóżku, z jego piwem w dłoniach. Dochodziła 3 nad ranem. Poczuła, jak piwo robi swoje. Chciała się położyć. Połowa osób już się zbierała, więc gospodarz imprezy zaczął wszystkich odprowadzać do drzwi. Przytuliła twarz do poduszki, która tak cudownie otulała ją zapachem jego perfum. Przymknęła oczy. Obudziła się gdzieś po godzinie. Poczuła pod głową coś, co na pewno nie było poduszką. Leżała na jego klatce piersiowej przykryta po uszy kołdrą. Podniosła się wolno, żeby go nie obudzić. Przeczesała palcami włosy, na wypadek gdyby jednak tak się stało. Napisała mu na kartce krótkie: PRZEPRASZAM, ŻE BEZ POŻEGNANIA. Zerknęła jeszcze na niego i zauważyła delikatny uśmiech na jego ustach, pomyślała, że pewnie coś mu się śni. W końcu wyszła kierując się do swojej dzielnicy. Poczuła wibracje telefonu. "Tak cudownie zagryzałaś wargi kreśląc tych kilka słów." Ugięły się pod nią kolana. Miała wrażenie, że jej głośno bijące serce obudzi całe miasto.
|
|
|
|
szerokie dresy , moja ulubiona sofa , laptop na kolanach i w ręku kubek zielonej herbaty . tak mogę codziennie . wystarczy tylko minuta patrzenia w wirtualny świat a chwile stają się piękniejsze .
|
|
|
|
Nie jestem perfekcyjna,
ale potrafię kochać nad życie.
|
|
|
|
Owszem, miała wspomnienia, ale wspomnień nie można dotknąć,
poczuć ani przytulić. Nigdy nie były dokładnie takie jak tamta chwila,
a z biegiem czasu nieubłaganie bladły.
|
|
|
|
Przy pierwszym kieliszku opowiem Ci jakie ma oczy.
Po drugim, będę wtajemniczać Cię w jego niesamowite cechy.
Po trzecim, będę przez łzy opowiadała Ci jak bardzo mnie ranił.
Po czwartym będę skakała wykrzykując jego imię.
Po piątym wejdę na dach i zacznę krzyczeć, że go kocham.
Po szóstym zadzwonię i opowiem mu, jak bardzo boli jego nieobecność
i jak bardzo żałuję, że nie ma go przy mnie i nie widzi,
jak po wypiciu siódmego i ósmego kieliszka staję
na krawędzi dachu idaję krok do przodu.
|
|
|
|
Pierwsza dana przez nas szansa drugiemu człowiekowi
jest wyrazem zaufania, druga - nadziei,
kolejne naiwności
|
|
|
|
Nie pozwól by twoje życie straciło sens przez osobę,
która po prostu nie jest ciebie warta.
|
|
|
|
gdy przychodzą wieczory , takie , jak wtedy , przy nim , ona nadal siada na parapecie , bierze kubek swojej ulubionej herbaty i zastanawia się . zastanawia się , czy on choć przez chwilę o niej pomyśli .
|
|
|
|
Ile bym dała, aby moje życie wyglądało, tak jak w tych
wszystkich komediach romantycznych.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
