 |
|
Książka powinna rozdrapywać rany, wręcz je zadawać. Książka powinna być zagrożeniem.
|
|
 |
|
Uczucia są niebezpieczne. Jeśli się zaczyna coś czuć, traci się odporność
|
|
 |
|
To nie jest łatwe. Codziennie wstawanie i nadzieja na nowy, być może lepszy dzień. Krótka prośba do Boga, by coś zmienił, by nadał sens. Uporanie się z problemami, które nigdy nie mijają. Odwieczna walka ze sobą każdego rana w lustrze.
|
|
 |
|
już nawet przyjaciele wydają się być obcy
|
|
 |
|
Osoba, która naprawdę Cię kocha to taka, która widzi Twój ból, gdy wszyscy inni wierzą w Twój uśmiech
|
|
 |
|
znajdujesz pośród książek stary pamiętnik czytasz go i już w połowie uświadamiasz sobie jak bardzo Twoje życie zdążyło się zmienić .
|
|
 |
|
Świat nie pozwala oddychać, ale jakoś trzeba żyć.
|
|
 |
|
Kiedyś przychodzi taki moment, w którym zdajesz sobie sprawę, że masz w głowie całkiem pokaźny bajzel. Tylko, że nijak tego bajzlu okiełznać nie można, ani nawet pomocy znikąd nie widać
|
|
 |
|
Ten sam błąd popełniony drugi raz już nie jest błędem - to wybór
|
|
 |
|
Masz o Nim myśleć, kochać Go, troszczyć się o Niego, pomagać, zaskakiwać, uszczęśliwiać, masz przy Nim być, ale nie zapominaj w tym wszystkim o sobie. Nie zapominaj, bo potem zaboli.
|
|
 |
|
I mamy po 16, 17 czy 20 lat, i wydaje nam się, że przeżyliśmy aż tyle, że o życiu, miłości, odrzuceniu, samotności i smutku wiemy już wszystko.
|
|
|
|