 |
|
Boże, pozwól mi go dotknąć, poczuć, przytulić.
Pozwól by był blisko. Daj mi go. Całego, na
kilka sekund, pozwól spojrzeć w oczy, lekko
dotknąć dłoni. Zniszcz wszystko, każdy
kilometr, dzielący mnie od szczęścia. Proszę,
Boże..
|
|
|
|
A kiedy ona się rozpłakała. ze szczęścia, że go
przy sobie ma. nie wiedział co zrobić.
przytulał ją. głaskał po włosach. ocierał jej łzy.
co chwila mówił coś takiego, że
bezwarunkowo musiała się uśmiechnąć.
grymas na jej twarzy coraz bardziej go
martwił. obiecał, że jak tylko przestanie da jej
ulubionego batonika. cokolwiek.. żeby tylko
nie płakała. i wtedy spoglądając przez łzy w
jego oczy. ujrzała to po raz pierwszy. zależało
mu na niej. cholernie mu na niej zależało..
|
|
|
|
Najgorsze uczucie gdy spojrzysz mu w oczy, a
ten z pełną ignorancją idzie dalej..
|
|
|
|
Bo kiedy nie ma Ciebie, niewiele istnieje.
Wiem, że tak trzeba, ale kurwa oszaleję! ~
Buka
|
|
|
|
Położyła spać się, gdy łza obmyła twarz jej.
Kolejny raz zwątpiła w nas i w cały świat i w
prawdę. Gdy cały świat im kradł marzenia,
świat zabił uczucia. On już nie był tym kim
wcześniej - usłyszał, zamilkł, usiadł. Zranić
musiał jakoś, prawdy szuka światło. Zanim
miasto poszło spać, on płakał łzami na głos.
Jej oczy, oddech dawał mu natchnienie.
Zamiast snu miał drżenie rąk, wrażenie upadł
we mgle.. ~ Bonson
|
|
 |
|
gorzkie łzy i słodkie kłamstwa, czysta prawda, brudne myśli w nas od dawna. / huczu hucz
|
|
|
|
A twoje słonko jest od rana za chmurą i ma oczy spizgane holenderską naturą! BANG!
|
|
|
|
żyjesz w innym rytmie, bo coś przestało istnieć. / grammatik
|
|
|
|
Jakiś głos szeptał do ucha ostatnią część wersu, że ty i ja, że jak to tak i że to nie ma sensu. / studio pokój
|
|
|
|
dear heart, why him? / wziuum
|
|
|
|
'Mieliśmy błękitne oczy i nikt nas nie kochał.'
|
|
|
|
'A o cokolwiek chodzi, nie bierz tego tak poważnie. Bardzo rzadko jakaś rzecz jest długo poważna. Naprawdę. Szczególnie nocą. Noc przesadza.'
|
|
|
|
Dodaj komentarz
