 |
|
Bo gdy nie muszę już robić tego dla siebie
To obiecaj mi, że robię to dla ciebie!
|
|
|
|
Nieraz zobaczę twoje łzy, chyba tak los chciał
|
|
|
|
Wyobraź sobie co czuje ten, co nie musi już walczyć
W bitwie o życie zamiast niego, pech wrócił na tarczy
|
|
 |
|
" A jeśli za mną zatęsknisz, pamiętaj, że pozwoliłeś mi odejść... "
|
|
 |
|
Uwielbiała to jak się troszczył.
|
|
 |
|
Wieczór nadchodzi. Chłodne powietrze. Pora na wieczorny spacer. Tym razem w samotności. Muzyką i przed siebie. Trudno jest gdziekolwiek iść szczególnie jak się ma wspomnienia związane z nim. Gdzie nie spojrzę widzę siebie i niego, jak byliśmy szczęśliwi, przytuleni. Cztery lata to jednak coś nie sądzisz? Teraz mnie zostawiłeś samą, zupełnie samą. Nigdy się nie dowiesz, że będziesz miał synka. Chciałeś aby pierwszy był chłopak, pamiętasz? Nadal nie dochodzi do mnie, że ciebie nie ma i nie będzie. Dlaczego? Pisk opon, światło, które są zbliżało i ciemność. Ciąża zagrożona, dowiedzenie się że będzie dziecko, którego pragnąłeś, wesele, zaręczyny. Nic już z tych planów nie spełni się, nic już nie ma sensu. Tak bardzo pielęgnowaliśmy naszą miłość, a on nam ją odebrał. Bóg widział, że jestem szczęśliwa, a jednak mi cie odebrał.. Piszę do ciebie list, bo może go przeczytasz, usłyszysz. [jestemjakajestemxd]
|
|
|
|
Jesteś mi potrzebny. Potrzebny, bym mogła dla kogoś wstawać co dzień rano.
|
|
|
|
Przez chwilę widziałam Cię w tłumie. Później odkryłam, że ludzie, którzy zostali rozdzieleni z kimś, kogo kochają, często dostrzegają ukochaną osobę w obcym człowieku. To ma jakiś związek z tym, że część mózgu odpowiedzialna za rozpoznawanie ludzi jest przegrzana i zbyt szybko reaguje. Ta okrutna sztuczka umysłu trwała zaledwie kilka chwil, ale to wystarczyło, żebym poczuła wręcz fizycznie jak bardzo Cię potrzebowałam.
|
|
|
|
Siedziałeś w barze jak co weekend, chlałeś, niedługo chyba tam zamieszkasz na stałe i gdy przez gardło spłynął znowu kieliszek, chciałeś wykręcić jej numer i ją usłyszeć.
|
|
|
|
Zastanów się nad tym, co mi kiedyś mówiłeś i nad tym, co teraz robisz.
|
|
|
|
Mam dosyć życia na krawędzi, niepewności, czy kiedyś spojrzysz na mnie, jak na kobietę, którą byłbyś w stanie pokochać.
|
|
|
|
Podziwiam moją przyjaciółkę za to, że potrafi po raz 1128348466478 wysłuchiwać mojego ciągłego pierdolenia o nim, jak bardzo tęsknię, i dlaczego on mnie tak potraktował. Jestem jej wdzięczna za to, że nie powiedziała mi jeszcze, żebym przestała jej ciągle o tym pieprzyć, bo to nudne. Podziwiam ją za to, że mimo tego, iż jestem straszną męczybułą, ona zawsze znajdzie dla mnie czas, żeby mnie wysłuchać i pocieszyć. Strasznie ją kocham, i chyba nigdy nie będę w stanie odpłacić się jej za wszystko, co dla mnie zrobiła.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
