 |
|
Twoje słowa są jak tekst mojej ulubionej piosenki, a twoje oczy jak ulubiony film.
|
|
|
|
Mam już dosyć tej ciszy,
Jeszcze wczoraj myślałam, że tylko Ty się liczysz, tylko Ciebie chce.
Mam już dosyć tej ciszy. W sumie w dupie mam czy to ktoś usłyszy,
bo każdy kogo znam gówno o mnie wie.
Mam już dosyć tych rad, mam już dosyć tych ścian.
W sumie już nie czuje, że rozumiesz mnie.
|
|
|
|
- bądź.
- po co? -bo życie mnie przeraża. bo boje się samotności. bo... gdy jesteś wszystko inne zostaje gdzieś daleko... bo czuję się spokojniejsza i bardziej pewna jutra... bo Twój uśmiech sprawia, że moje myśli są spokojniejsze, bardziej rzeczywiste i poukładane...
|
|
|
|
Szósta rano z minutami... W jednej dłoni kawa, w drugiej papieros i Twoje oczy wpatrzone we mnie.
|
|
|
|
jaki jest sens stania w miejscu, kiedy można iść?
|
|
|
|
Jeszcze rok temu wszystko było takie proste, piękne, aż chciało się żyć. Człowiek popełniał błędy, a mimo to był szczęśliwy... Żył chwilą, nie myślał co bedzie jutro, pojutrze, za tydzień, miesiąc,rok... Chciało się żyć... Wszystkie te nasze miejsca, te zachody słońca... To wszystko było inne... Lepsze, piękniejsze... Nawet wrzesień był ciepły, słoneczny... A teraz ? Teraz miliony wspomnień w głowie... I żal... Za tym co bezpowrotnie minęło... ;(
|
|
|
|
ręką ocierał moje łzy, mówiąc że nikt nie zasługuje na to aby płakał anioł...
|
|
|
|
Zniknęli już idole, bohaterowie zeszłych wojen. Odeszli z pamięci ludzi ich sławę zabrało morze. Nowi, chodź ciągle świecą na firmamencie nieba. Jak my, zmienią się w piasek, który zmyje ulewa.
|
|
|
|
Gdybyś płakał otarłabym wszystkie twoje łzy, Gdybyś krzyczał pokonałabym wszystkie twe lęki, Trzymałam cię za rękę przez wszystkie te lata, Ale ty nadal posiadasz mnie całą..
|
|
|
|
lepię z gwiazd wspomnienia chwil.
|
|
|
|
widziałem w mieście miliony ludzi, wszyscy uśpieni nikt się nie budził, wszyscy są sztucznie mili…
|
|
|
|
Czasem chcielibyśmy być jak małe dzieci, śmiać się z byle czego, płakać tylko wtedy gdy ktoś sypnie w nas piaskiem. Nie mieć tylu kłopotów, zmartwień i załamań psychicznych. Biegać po zielonej łące, zrywać kwiatki i uśmiechać się do słoneczka. A to wcale nie jest takie trudne, wystarczy zamknąć oczy i użyć wyobraźni lub po prostu się upić.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
