 |
|
Cz.1 Miłość jest dziwnym zjawiskiem. Nie pyta o nic, głęboką posiada nadzieję. Nie zważa na to czy ktoś jest warty kochania czy zwyczajnie na tą naszą miłość nie zasługuje. Jest siłą, aby żyć, ale jednocześnie jej zniknięcie powoduje, że jest naszą największą słabością i nie potrafimy bez niej funkcjonować. Nie zwraca uwagi na to czy jest akceptowana i potrzebna, ani na to, że czasem lepiej żeby zniknęła, bo nie jest doceniania, a ona mimo wszystko jest i niezmiennie wysoko ceni obiekt swojej miłości. Często widzi to czego nie ma, albo to co jest ukryte naprawdę głęboko w człowieku. Czasem się myli, jest nieufna, unosi pychą i gniewem, a jednak w tym wszystkim wciąż wybaczająca.
|
|
 |
|
"Doceń to co masz, tego się trzymaj.Zrzuć z twarzy grymas, to co złe to wymarz, bo ten czas jest Twój, jest nasz, nie jest jak w snach, ale będzie lepiej."
|
|
 |
|
Kochać - dać komuś władzę, by mógł Cię zabić.
|
|
 |
|
Najpiękniejszym doświadczeniem jest widzieć uśmiech osoby, którą kochasz i wiedzieć, że uśmiecha się dzięki Tobie.
|
|
 |
|
Patrzył na nią takim wzrokiem, jakby zwariował z miłości.
|
|
 |
|
Faktycznie tak jest, nie należy bać się zmian,
które powodują ran wyleczenie,
kwestia spojrzenia i punkt widzenia,
to doświadczenie człowieka zmienia
|
|
 |
|
"kocham Cie" z jego ust brzmi jak najpiękniejszy poemat < 3 / podobnodziwka
|
|
 |
|
trzymaj się ode mnie z daleka. trzymaj się, bo nie będzie mnie więcej przy tobie. miej to na uwadze mniej więcej na zawsze
|
|
 |
|
Ci, których pokochaliśmy, zostają z nami na zawsze.
|
|
 |
|
Każdy z nas ma tę jedną osobę, której zdolny jest wybaczyć wszystko.
|
|
|
|