 |
|
Pamięć to niekończąca się histeria./ Kaja Kowalewska
|
|
|
|
Bo wszystko zaczyna się w głowie. Bo w głowie się staje to, co najpiękniejsze i to, co niepojęte, to, czego chce się dotykać o każdym poranku i o każdej nocy. Miłość. Miłość w głowie się staje i pachnie tak nieprzytomnie, że odurza serce, narkotyzuje usta, nie pozwala myśleć, nie pozwala oddalić się do rzeczywistości. Miłość. Miłość bywa rozkoszna, szalona i próżna, czasem bywa kosmiczna, często wytęskniona. To przez miłość idzie oszaleć, kiedy oszaleć się wcale nie chce, kiedy strach paraliżuje powieki i dłonie. To miłość nas uskrzydla, wynosi na wyżyny, każe nam lecieć i zmysłowo obejmować przestrzenie.
To przez miłość często gryziemy z bólu poduszki. Zawiązujemy ręce na supeł. Zasypiamy z podrapanym sercem. - Kaja Kowalewska / Drabina do kolorowania snów
|
|
|
|
wszystko muszę wyczyścić, poukładać, pozbierać, odessać./ Kaja Kowalewska
|
|
|
|
coraz głośniej milczę, coraz ciszej mnie słyszysz. / Kaja Kowalewska
|
|
|
|
Siedzę więc na kolejnym zadupiu i tak mi cholernie mocno walisz w serce. / Kaja Kowalewska
|
|
|
|
ty milczysz i ja milczę
- tylko to nas teraz łączy.
-Kaja Kowalewska / Magnetyzm
|
|
 |
 |
"Nie milcz do mnie za bardzo, bo gryzę policzki od środka."
|
|
|
|
Boję się zasnąć, bo jeśli znów mi się przyśni Twój zawiadiacki, ironiczny uśmiech, to znów zacznę kolejny dzień od tej tęsknoty, która rozrywa moje i tak dość poszarpane serce. Od tęsknoty za Tobą. //bereszczaneczka
|
|
|
|
|
Brakuje mi tamtych lat, tamtych miesięcy, tamtych tygodni, tamtych dni, tamtych godzin, tamtych minut, tamtych sekund, tamtego Ciebie.
|
|
 |
|
Kiedyś było inaczej, lepiej. Byliśmy młodzi i nie mieliśmy tylu problemów, niczym się nie przejmowaliśmy, nic nas nie obchodziło. Żyliśmy z dnia na dzień, potrafiliśmy docenić bardziej, umieliśmy wykorzystać daną nam szansę, chcieliśmy więcej, bo widzieliśmy w tym wszystkim sens. Ale minęły lata i ludzie, i wszystko się zmieniło. Nagle wszystko runęło. Już nic nie jest takie samo. Zabija mnie świadomość tego, co się dzieje dookoła mnie. Mam wrażenie, że wszystko idzie do przodu, a tylko ja stoję w miejscu i nie potrafię ruszyć, nie mogę. Tak perfekcyjnie nauczyłam się udawać kogoś, kim nie jestem, że ten zbudowany, fantastyczny świat stał się dla mnie zbyt realny, zbyt rzeczywisty, do tego stopnia że sama się na niego nabrałam. Nie potrafię podać konkretnego powodu tej pustki i samotności, coś po prostu siedzi gdzieś głęboko we mnie i nie pozwala żyć. [ yezoo ]
|
|
|
|
Odbierz przeciętnemu człowiekowi jego kłamstwo życia, a wziąłeś mu zarazem całe szczęście. [Henryk Ibsen]
|
|
|
|
Dodaj komentarz
