 |
|
Może jeszcze kiedyś się spotkamy. może zauważysz mnie gdzieś na mieście, pośród tłumu - jak zawsze zagubioną, i wkurzoną o to, że ktokolwiek się o mnie ociera. może rzucę Ci się w oczy w komunikacji miejskiej - zaspana, z głową opartą o szybę i wzrokiem wtopionym gdzieś w dal. może nieświadomie zatrzymasz się, by przepuścić mnie na pasach, albo przejdziesz obok mnie w Naszym ulubionym parku. może jeszcze kiedyś Nasze spojrzenia się spotkają, i może stać Nas będzie na uśmiech...może jeszcze kiedyś oboje będziemy w stanie powiedzieć sobie "cześć" bez zbędnego bólu, który tak bardzo przeniknął Naszą znajomość...
|
|
 |
|
Chciałabym porozmawiać, tak jak dawniej..
|
|
 |
|
w oczach już widzę, że to co najlepsze chcesz mi dać i płynę, odpływam, tam gdzie mamy ten wspólny świat
|
|
 |
|
i nie będą za mnie myśleć, ZA MNIE ŻYCIA NIE PRZEŻYJĄ Ty przysuwasz się bliżej, moja dłoń z Twoją szyją przyspieszamy tempo, odcina się rzeczywistość mam takie wysokie ego jak tętno to dzięki Tobie wszystko
|
|
 |
|
mam już Cię, nikt nie zniszczy snu : )
|
|
 |
|
będę kradł Ci intymność i kładł tak jak to lubisz licze hajs i palę szlugi, cały czas spłacam tu długi, ale tego u Ciebie, to nie spłace raczej nigdy na chwile odszedłem żeby zrozumieć własne myśli
|
|
 |
|
kiedy naprawdę kogoś kochasz, ale nie jest
między wami dobrze, dopiero wtedy poznajesz
czym jest prawdziwa tęsknota, ból i wola walki. /
tonatyle
|
|
 |
|
zawsze uważałam, że zwierzęta są cenniejsze od ludzi. gdy kochają, są przy tym trwałe i ufają bezgranicznie. nieważne co zrobisz, zawsze przy Tobie będą. choćby miały cierpieć i być w tym osamotnione, tkwią w tym. nie znikają jak ludzie. nie rozkochują jednego dnia by drugiego odejść. kiedy płaczesz, próbują Cie pocieszyć, a nie odwracają się obojętnie. nie zasługują na cierpienie, choć tak często są na to narażane. / tonatyle
|
|
 |
|
jeśli zastanawiasz się, ile smutku ktoś w sobie nosi, przyjrzyj się jego oczom. / tonatyle
|
|
 |
|
najgorsze uczucie, gdy oczom brakuje łez, ustom iskry by unieść kąciki, rękom sił, sercu wiary a duszy życia. / tonatyle
|
|
 |
|
chciałam go jedynie zobaczyć, dotknąć i cieszyć jego obecnością. niestety on miał inne pragnienia i tak oto zostałam z niczym. / tonatyle
|
|
 |
|
czuję się, jakbym żyła pośród cieni. zniknęli ludzie, z którymi kiedyś dzieliło się wszystko. kolory zblakły, a ukochany widok od czasów dzieciństwa stracił swój urok i czar. jakby sens krążył gdzieś w powietrzu, ale na tyle wysoko, żebym nie mogła go dotknąć. / tonatyle
|
|
|
|