 |
|
staram się naprawić to, co tak naprawdę nie jest zepsute. tracę, bo przedwcześnie uznaję coś za stracone. piję zimne kakao, bo boję się, że poparzę usta. nie przyznaję się do miłości, bo w nią nie wierzę. nawet, kiedy jestem zakochana.
|
|
|
|
faceci, są niezwykle prości. tylko ich zagrania, podchody i tanie gierki, nadają ich bytowaniu, nieco skomplikowania.
|
|
|
|
idę, wyciągając dłonie, łapię krople deszczu. wchodzę do pomieszczenia, gdzie wiem, że Twoje spojrzenia będą nieuniknione, a ja nie będę się w stanie oprzeć, aby je odwzajemnić. skrywam twarz w dłoniach, szepcząc do siebie, że dam radę. proszę Boga, aby mnie nie opuszczał, obiecując sobie, że będę dzielna i nie ulegnę Ci po raz kolejny, aby później przez całą noc obsesyjnie tego żałować.
|
|
|
|
bawisz się w brudną grę. zabawę, gdzie pionkami, są uczucia. wygrana oznacza satysfakcję, a przegrana nieprzespane noce.
|
|
|
|
nawet to jak niezwykle moje czerwone paznokcie, wyglądały na Twoim karku o czekoladowej karnacji, musiałeś zwyczajnie zepsuć, uznając za nieporozumienie.
|
|
 |
|
Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy. W.Szyborska
|
|
|
|
po az kolejny rzycie dało jej szansę do szczęścia, a ona je odtrąciła. dlaczego ? bo wciąż wierzy ze On do niej wróci.
|
|
|
|
wyłączam moje obsesyjnie myślenie. biorę papierosa do dłoni i napawam się moją powolną śmiercią. bez desperackiego szacowania każdego z moich potknięć.
|
|
|
|
Pokaż komentarze (1)
