 |
|
-Niektórzy nie mogą pozwolić sobie na upadek. -Dlaczego? -Bo wiedzą, że nikt ich nie podniesie.
|
|
|
|
Uwierz wiem jak ciężko wszystko zacząć od początku.Ten ból i wspomnienia skryte w najgłębszym zakątku.Wyrwałem się w końcu, alko, dragi i omamy.Przejebane stany dziś mam na życie plany.
|
|
|
|
"Mała, dziś nie wiesz, jak minął jego dzień, jutro nie będziesz wiedziała, jaka jest jego nowa ulubiona piosenka a pojutrze nie będziesz już wiedziała, z kim teraz rozmawia, z kim się przyjaźni. Aż w końcu nadejdzie dzień, kiedy nawet nie będzie ci zależało, by to wszystko wiedzieć i niewiedza przestanie boleć. Tylko daj czasowi czas." - Listy do Małej /Mira
|
|
 |
|
Kiedy ludzie umierają - mówiła - przestają oddychać. Nie muszą jeść ani mówić i nie myślą o nas ani nie tęsknią za nami, tak jak my tęsknimy za nimi. Nigdy, przenigdy się nie budzą.
|
|
 |
|
Wraca się jedynie do tych, których się kocha. Nie wraca się tam, gdzie jest się tylko kochanym. Wraca się wyłącznie do tych, których się kocha. Albo nie wraca się nigdzie i do nikogo.
|
|
|
|
"Nigdy nie wiesz kto poszerzy Twoje źrenice i nasyci barwą tęczówki."
|
|
|
|
"Tyle uczuć mieści się między jednym uderzeniem serca a drugim."
|
|
|
|
"Czekaj, czekaj i nie bój się o mnie i moją miłość, bo ja już zostanę taki dla Ciebie zawsze; więc tylko czekaj i nie płacz, bo nawet jak trzeba będzie czekać jeszcze, to jeszcze poczekamy, bo warci jesteśmy tego; bo ja wiem, że Ty nie istniejesz beze mnie, a ja bez Ciebie."
|
|
|
|
Rozsypałam się na kawałki. I nie umiem poskładać się znowu w całość. Brakuje kilku części. Myślę, że gdzieś przez przypadek zostawiłam serce i zgubiłam zdrowy rozsądek. Lecz najbardziej ze wszystkich części mnie – brakuje mi Ciebie.
|
|
 |
|
No i czasami w zyciu nadchodzi pewien etap ktory nazywa sie koniec... koniec wszystkiego a poczatek czegos tylko czego skoro wszystko co bylo dla mnie sensem wi3c moze teraz smierc bedzie poczatkiem zycia poza zyciem ludzkim? Chcialabym umrzec po cichu tak zeby nikt nie widzial nie slyszal zebym zostala sama z nowym zyciem tak jak zylam w starym sama... nie chce myslec czy boli.. ale mysle ze mniej niz zycie tu na ziemi.
|
|
|
|
Znacie ten moment, kiedy uświadamiacie sobie, że 'to nie tak miało być"? Że mieliście chodzić za rękę i zdobywać świat, kochać się przy blasku księżyca i być przykładem wielkiej miłości dla innych? Znacie ten moment, kiedy Wasza cała wewnętrzna siła ulatuje w słonych kroplach spływających po policzkach? Kiedy pierdolona bezsilność Was pokonuje i nie macie siły by choćby te łzy otrzeć a co dopiero walczyć o coś co nadaje sens waszemu życiu. Leży się tylko na łóżku i modli, by okazało się, że to tylko zły sen, a Ty jutro spotkasz się ze swoją polówką i będziecie najszczęśliwsi na świecie wzbijać się ponad chmury. Ale to nie sen a jutro nie będzie cudownie. I trzeba zebrać się w sobie i znów walczyć, by wróciły te iskierki w oczach i by to śmiech rozbrzmiewał dookoła, a nie głuchy dźwięk rozbijających się łez. Ale nic nie jest niemożliwe prawda? I dwójka kochających się ludzi przecież da radę znów znaleźć wspólny język i naprawić wszystko co się tak nagle spieprzyło, prawda?/podobno dziwk
|
|
 |
|
Zaraz będzie już 4 lata od mojej nieobecności. Ktoś może sobie pomyśleć "pfff, co to jest".. A to jest właśnie ten czas kiedy wszystko się zmieniło. Może wrócę czasami napisać jak szesnastolatka zmieniła się w dorosłą kobietę z facetem i dzieckiem. Kiedy wszystko nie działo się na spontanie jak wcześniej tylko przemyślane z głową.
|
|
|
|
Pokaż komentarze (2)
