 |
|
Jestem kobietą. Moja wrażliwość powodowała, że nie umiałam sobie bez Ciebie znaleźć miejsca. Jak to jest, kiedy stajesz się na chwilę czyimś kosmosem? Kiedy do szczęścia, do życia, potrzebuje tylko ciebie?
|
|
 |
|
Umrzeć – tego się nie robi kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
|
|
 |
|
Spójrzcie, jaka wciąż sprawna,
jak dobrze się trzyma
w naszym stuleciu nienawiść.
Jak lekko bierze wysokie przeszkody.
Jakie to łatwe dla niej – skoczyć, dopaść.
|
|
 |
|
Nie ma od niej ucieczki,
bo w każdej nam towarzyszy.
|
|
 |
|
Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.
|
|
 |
|
Nic darowane, wszystko pożyczone.
Tonę w długach po uszy.
Będę zmuszona sobą
zapłacić za siebie,
za życie oddać życie.
|
|
 |
|
Każdy przecież początek
to tylko ciąg dalszy,
a księga zdarzeń
zawsze otwarta w połowie.
|
|
 |
|
W lutym życie stało w miejscu.
Ptakom nie chciało się latać, a dusza
obijała się o kształt świata jak łódka
o pomost, do którego ją przycumowano.
|
|
 |
|
Car, vois-tu , chaque jour je t'aime davantage,
Aujourd, hui plus qu' hier et bien moins que demain."
"Bo widzisz, kocham cię wciąz bardziej,
Dziś więcej niż wczoraj i mniej niż jurto"
(Rosemonde Gerard)
|
|
 |
|
Nie ma granic przyjaźni między kobietą a mężczyzną, zawsze z tej przyjaźni ktoś wychodzi z blizną.
|
|
 |
|
"-O róży nauczysz się z botaniki, a o baranku z zoologii - recytował nauczyciel. - A o kochaniu? - zapytał Mały Książę. - Kochania nie ma w programie nauczania. - Czy nie jest ono potrzebne do życia?"
|
|
 |
|
(...) zapytałem, dlaczego zareagowała tak spokojnie na wieść, że odchodzę.
-Ponieważ życie nauczyło mnie cierpieć w milczeniu - odparła.
I dopiero wtedy objęła mnie i wypłakała w moich ramionach wszystkie łzy, których nie wylała tamtego dnia.
|
|
|
|