 |
|
Jak bardzo trzeba być spragnionym miłości, aby uparcie trwać przy kimś, kto potrafi kochać jedynie w destrukcyjny sposób? Jak bardzo trzeba być w kogoś zapatrzonym, aby tkwić w niekończącym się bólu, tylko dlatego, że przeplata się z chwilowym szczęściem? Jak bardzo trzeba być zakochanym, aby nasza zdolność do logicznego myślenia, nie potrafiła przeciwstawić się sile uczuć? Jak bardzo trzeba być zaślepionym, aby nie widzieć, że dokonujemy posunięć, które nie przyniosą nic, prócz spotęgowania miłości i zwiększenia bólu? Jak bardzo trzeba kochać, aby wiedzieć, że są pożegnania, na które nigdy nie będziemy gotowi?
|
|
|
|
Płakałam, chociaż nikt nie ocierał moich łez. Krzyczałam, chociaż nie było obok osoby, którą mógłby zbudzić mój krzyk. Wołałam, ale nikt oprócz wszechobecnej ciszy nie odpowiadał. Błagałam, aby ktoś starł ze mnie brud rozniecony Twoim dotykiem, lecz wszyscy odwracali się i odchodzili. W końcu doszłam do mety, zamilkłam, odpuściłam.
|
|
|
|
- Tęsknisz? - Tylko, gdy oddycham.
|
|
|
|
Człowiek też może stać się nałogiem.
|
|
|
|
Tak bardzo się boję, że przyjdzie dzień, w którym już Cię nie zobaczę, że znikniesz jak każdy, kto był dla mnie ważny.
|
|
|
|
Gdybym mogła podarować Ci tylko jedną rzecz tego świata, chciałabym dać Ci umiejętność patrzenia moimi oczami. Wtedy zauważyłbyś, jak ważny jesteś dla mnie.
|
|
|
|
Boję się, że już zawsze będę tęsknić, wiesz?
|
|
|
|
Kiedy nie masz przy sobie kogoś bliskiego to trudno walczyć o cokolwiek.
|
|
|
|
Jak dużo można wybaczyć osobie, którą się kocha?
|
|
|
|
- Pokaż mi blizny. - Po co? - Chcę zobaczyć, ile razy mnie potrzebowałaś, a mnie nie było.
|
|
|
|
Miłość? - To sens wstawania rano, sens uśmiechu, sens wszystkiego.
|
|
|
|
Jeśli kogoś kochasz to znajdziesz usprawiedliwienie dla jego każdego zachowania, nawet jeśli to, co zrobił, rozerwało Ci serce. Będziesz powtarzać, że zrozumie swój błąd, że jeszcze będzie dobrze. Sama wbijasz sobie sztylet w serce, bo wolisz codziennie palić się bólem, niż odejść i tlić się tęsknotą.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
