 |
|
pogubiłam się w tym wszystkim. bardzo. i naprawdę nie dziwię mu się, z nie potrafi mnie zrozumieć. też nie rozumiem samej siebie jaka jestem głupia.. jak mogłam doprowadzić człowieka, który jest całym światem do takiego stanu.
|
|
 |
|
bo wiem jak to boli kiedy tracisz coś, na czym Ci naprawdę zależy.
|
|
 |
|
Wszyscy dookoła podpowiadali Jej, że przyjaźń z chłopcem prędzej czy później przerodzi się w uczucie. Mieli rację. Nie wiedziała co dalej robić, wiedziała jedynie, że Go kocha i to Jej na obecną chwilę wystarczyło.
|
|
 |
|
Wolę się z Tobą przyjaźnić i mieć Cię przy sobie, niż powiedzieć dwa słowa za dużo i stracić Cię na zawsze.
|
|
 |
|
Powiedział, ze to koniec. Nie mogła uwierzyć, że właściwie zostaje jej odebrane szczęście. Te, na które tyle czasu czekała. Te, o które się modliła.
|
|
 |
|
Zastanów się nad tym, co mi kiedyś mówiłeś i nad tym, co teraz robisz.
|
|
 |
|
Chciałabym żebyś go straciła. Tak na moment. Na chwilę. Na dzień, Na tydzień. Na tal długo, aż w końcu do Ciebie dotrze, jak to jest być po tej stronie- jako ofiara. Kiedy ból jest tak przeszywający, że nie sposób go opisać. W pokoju panuje tylko zapach tytoniu i wymiocin. Rzeczy z półek, z szafek ląduję na podłodze, a Ty siedzisz w samym środku tego syfu obejmując się za kolana i głośno płacząc. Powiedz, jakie to uczucie wiedzieć, że nie ma się nic? Jak to jest, że nawet alkohol nie pomaga, a środki przeciwbólowe nie ukajają wcale bólu? Opowiedz o tym jak nie ma się ochoty nawet otworzyć okna, by wpadło trochę świeżego powietrza, nie mówiąc już o wyjściu na dwór. O dniach spędzonych w łóżku z przekrwionymi oczami. O tym jak telefon ani drgnie, potwierdzając fakt, że każdy ma Cię głęboko. Spróbuj opisać jak twoje ciało słabło, gdy znów dotarło do Ciebie, ze straciłaś najważniejszą osobę w swoim życiu. Chciałabym, byś na własnej skórze doświadczyła przez jakie piekło musiałam przejść.
|
|
 |
|
Dobrze wiedział, że był dla mnie wszystkim. Mimo to mnie zostawił.
|
|
 |
|
Wiedziałam jedno. Nie możemy tego wszystkiego tak zjebać. Musimy dalej trwać! Nie ważne jak. Po prostu musimy być. Rozumiesz?
|
|
 |
|
Bo przegrywa ten, komu bardziej zależy
|
|
 |
|
i fakt, że znamy się już 9 lat,a dopiero teraz zwróciłam na Ciebie większą uwagę mnie przerasta.
|
|
 |
|
i to uczucie odtrącenia, które doznawała tak często
|
|
|
|