 |
|
I pierwszy raz w życiu jej czegoś zazdroszczę. Tych niebieskich oczu które spoglądają codziennie na nią. Tego wspaniałego uśmiechu, który koloruje jej wszystkie dni. Tak cholernie zazdroszczę jej JEGO.. a przecież ON miał być MÓJ.
|
|
|
|
,, ... poczuła strach , gorący i ściskający za gardło . Nie mogła oddychać. Przeczucie mówiło jej ,że zamieniła rzeczywistość w iluzję . Udręczona zamknęła powieki . Co robić ? Nie miała pojęcia , czy starczy jej odwagi , żeby dalej myśleć i zmienić swoje życie . Czy faktycznie chciała prawdy i autentyczności ? Czy nie łatwiej załonić ból iluzją i kłamstwami ? ''
|
|
|
|
To już nawet nie boli. Można się przyzwyczaić do łez, które na pozór nigdy się nie kończą. Można zaakceptować swoje odbicie w lustrze, które odstrasza i zniechęca do wszystkiego. Można nauczyć się żyć z cierpieniem, jeśli nie umie się jego zwalczyć. Kwestia czasu...
|
|
|
|
Kiedyś siedzieliśmy tutaj na naszej ławce, dziś na jej miejscu stoją bloki... Zimą lepiliśmy bałwana nad rzeką, dziś odgrodzono ten teren na szkółkę leśną... Kiedyś zwiedzaliśmy miasto rozklekotanym tramwajem, wczoraj zlikwidowano tą linię... Kiedyś byłeś w moim sercu... Dziś siedząc przy oknie i wpatrując się w jesienne niebo próbuję Cię z niego wypędzić. Nic z tego. Nadal tam tkwisz.
|
|
|
|
Mówi się,że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki.A jeśli właśnie za tym drugim razem oswoimy się z wodą,a za trzecim być może nauczymy pływać to co? Warto chyba się nad tym zastanowić..
|
|
|
|
Prawdopodobnie nigdy cię nie kochałam. Reagowałam na ciebie jak na mało kogo, ale to było coś innego niż miłość. A przynajmniej lubię sobie to wmawiać.
|
|
|
|
Już nie pytam , nie płacze wieczorami , nie robie z siebie durnej idiotki , teraz już wiem . Wiem że wraz z jesienią przyszło rozczarowanie. To co zapisałeś mi na liściu miłości odleciało wraz z chłodniejszym podmuchem wiatru.
Podmuchem skończonej miłości.
|
|
|
|
Mam ochotę do Ciebie podejść i powiedzieć, że strasznie mi się podobasz, że kur.wa cholernie mi się podobasz!
Ale jak wypowiedzieć cokolwiek sensownego, jak posklejać te pare prostych słów patrząc w Twoje oczy, na Twoje usta...
Wiesz czego się najbardziej boję? Ryzyka. Mogę stracić najlepszego kumpla albo zyskać to czego od dawna pragnę...
|
|
|
|
Z kieszeni wypadło Twoje najpiękniejsze zdjęcie. Delikatnie odwróciła je na drugą stronę czytając jakże kłamliwą dedykację. Zgniecione zdjęcie z powrotem upchnęła w maleńkiej kieszonce jeansów wrzucając je do prania. Uda, że o nim zapomniała...
|
|
|
|
`. Ironia losu. Jesteś z inną a ja nadal chcę cię oglądać. Byłam z Tobą. Dawno temu powiesz? Dla mnie nie minęło pól roku tylko pól dnia. to takie świeże a wspomnienia pojawiają się w mej głowie co kilka sekund.
I dziś jak dowiedziałam się że będziesz na tym ognisku, szykuje się od rana. Tak dawno nie malowałam paznokci, i muszę nałożyć odżywkę. Byłabym zapomniała o balsamie !
Przyjdziesz z nią więc po co się tak staram?
Tak bardzo czekam na wieczór choć zdaje sobie sprawe że będzie mnie boleć wasz widok.
Ale co poradzę.
Jestem zakochana resztkami bezsensownej miłości..`
|
|
|
|
Na księżyc zabierz mnie. Uśpij. Najciszej na świecie milcz. Policz gwiazdy w źrenicach, sprawdź wszystkie ciemnymi ustami, dreszczem oddechu. Głaszcz chmury we włosach i patrz tylko na mnie... Aż wyśnię ci wszechświat.
|
|
|
|
Odchodziła w zamierzonym pośpiechu. Wymyśliła sobie, że tak będzie mniej boleć. Albo jeśli nie mniej, to przynajmniej krócej. Dała sobie dziesięć minut, żeby zatrzeć ślady po największej miłości swojego życia...
|
|
|
|
Dodaj komentarz
