 |
|
`była tym wszystkim tak zdesperowana, że popełniała więcej błędów niż zwykle, jednak było jej wszystko jedno.`
|
|
 |
|
`tak jej tego zazdrościli, że aż ją samym tym faktem zabijali.`
|
|
 |
|
`to czysty obłęd, bez porównania z niczym.`
|
|
 |
|
`dwa słowa, tak ważne, niedokończone, iskra nadziei, że kiedyś je jeszcze ode mnie usłyszysz.`
|
|
 |
|
`pamiętasz opowiadałeś mi film, ale nie pamiętałeś tytułu. Pamiętasz, był o nas, idealnie pasujący. Wiem dobrze jak mogło być, ale kręcenie końcówki stanęło w miejscu, aktorzy mają urlop.`
|
|
 |
|
`wiedziała, że nie jest nic w stanie zrobić, wiedziała i to ją dobijało. Aczkolwiek cień nadziei przykrywał wszystko, wciąż wierzyła, że wróci coś co było wszystkim.`
|
|
 |
|
`to ją powoli zabijało od środka, słabła z dnia na dzień.`
|
|
 |
|
`na domiar tego otworzyła plik, którego nie powinna, plik, w którym było zapisane to, to coś tak ważne, ta niedokończona sprawa.`
|
|
 |
|
`dziś kolejny raz została zapytana `co u niego`, nie wiedziała co odpowiedzieć, spuściła głowę w milczeniu, bo co innego mogła zrobić, przecież zawsze idealnie znała na to odpowiedź.`
|
|
 |
|
`istny obłęd przy nachodzącej myśli, że mam porzucić to wszystko i iść dalej, nawet nie wiem gdzie.`
|
|
 |
|
`miała tyle szczęścia, tyle co trzeba, ale chciała być na tyle cwana by mieć więcej. Pomyliła się w obliczeniach.`
|
|
 |
|
`miło by było, gdyby ktoś zapytał mnie co u Ciebie a ja potrafiłabym już na to odpowiedzieć.`
|
|
|
|