 |
 |
cały świat może mnie znienawidzić. ważne, żebyś Ty mnie kochał.
|
|
|
|
|
Więc może jestem masochistką
Próbuję uciekać ale nie chcę nigdy odejść
Dopóki budujemy te ściany
W dymie naszych wspomnień
|
|
|
|
|
Opowiadać przedwcześnie o swoich najskrytszych tajemnicach, jest rzeczą bardzo niebezpieczną.
|
|
|
|
wszystkie niepodpisane wpisy są moje. dziękuję.
|
|
|
|
dziś jeszcze wolno zachwycić się kolejną bezsensowną myślą. zatracić w dźwiękach sii. zastygnąć w bezruchu przy gorącej kawie, parzącej w ręce. zatracić się w milionach myśli i ze zdumieniem zauważyć, że kawa całkiem wystygła. dziś jeszcze wolno się zasmucić. jutro trzeba już wstać. otrzepać się z kurzu złych myśli, ściągnąć ręką zaległą mgłę wspomnień z głowy. uśmiechnąć się do dnia dzisiejszego, do wszystkich powodów uśmiechu, bezpowodów także. ale dziś jutrzejszy dzień nie ma znaczenia. dziś jeszcze wolno. co sprawia, że w tak ponurym humorze najlepiej się stuka w klawiaturę?
|
|
|
|
|
Choćbym chciała, nie wiem, czy zdołam ożywić tamto uczucie. Chyba spaliłam je łzami własnej, cholernej dumy..
|
|
|
|
|
Najboleśniej przemija to, co chcielibyśmy, aby trwało.
|
|
|
|
|
Mała, otrzep się z kurzu tamtych wspomnień, przeszłość nigdy nie wraca..
|
|
|
|
jak mały, bezbronny dzieciak przyparty do ściany z przyłożonym do szyi ostrzem. jak wariat zamknięty w pokoju bez klamek, któremu głowę rozrywają od środka setki myśli. jak umierający, który ma świadomość, że cierpieć i wykrwawiać się może jeszcze wiele godzin. raniąca. bezwzględna - bezradność. i chociaż ja żyję, mam się dobrze, nawet jestem w miarę normalna, także przez nią cierpię. jestem jak dziecko, stojące przed wystawą wspaniałego sklepu, w którym kiedyś bywało często, a później już w ogóle, bo ukradło cukierka i pokłóciło się ze sprzedawcą. maluch wie, że on już nie ma mu tego za złe. że właściwie, to jest w porządku. ale właściwie to dobre słowo do takich spraw. bo właściwie jest dobrze, ale świadomość powtarza, że już nigdy nie będzie jak kiedyś. bo właściwie w głowie bezradność i strach przed odrzuceniem krzyczą tak głośno, że pozostaje mu jedynie stać przed wystawą i uśmiechać się do sprzedawcy. dzieci mają zdolność, do wyolbrzymiania wielu rzeczy. ja chyba nie dorosłam.
|
|
|
|
|
Jestem szczęśliwa. Mój Boże jak to głupio brzmi.
|
|
|
|
|
Inny smak ma powietrze, po tylu przejściach jest coraz cięższe, gęstsze...
|
|
|
|
|
Stałam w progu. Na marginesie pokoju. Na marginesie jego życia.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
