 |
''Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy?
Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?
Jak odnaleźć nagle radość i nadzieję? ''
|
|
 |
,,Miała spojrzenie kogoś, kto miał jakąś wiarę, nieważne w co, lecz stracił ją w ułamku sekundy."
|
|
 |
,,Ludzie uwielbiają być ranieni. Odruchowo i posłusznie idą tam, gdzie jest ból. Kojarzą go z bezpieczeństwem. Mylą z miłością. To nawet nie jest smutne, to banalne jak cykl dobowy i prawie wszyscy są do tego przyzwyczajeni."
|
|
 |
,,Została pocięta, poszarpana przez ludzi i przez okoliczności."
|
|
 |
,,Choć być może nie chcesz tego słuchać, pragnę, byś wiedział, że na zawsze pozostaniesz cząstką mnie. Zasłużyłeś sobie na szczególne miejsce w moim sercu, którego nikt nigdy nie zajmie."
|
|
 |
,,Ujęła moje obie dłonie, chyba w odruchu samoobrony. Nasze palce się splotły, poczułem jej uścisk. Nie ma piękniejszej chwili na początku związku, niż kiedy splatasz palce w palcami innej osoby i czujesz jej uścisk. Masz przed sobą morze możliwości."
|
|
 |
,,Brak wiary w siebie jest chorobą. Jeśli stracisz panowanie nad tym, wątpliwości staną się twoją rzeczywistością."
|
|
 |
,,- Czemu jesteś zła? - Bo jak możesz mówić, że zasługuję na kogoś lepszego? Co jest ze mną nie tak, że nie ufasz, że wiem, czego chcę?"
|
|
 |
,,Wydaje nam się, że znamy ludzi, którzy żyją
obok nas, ale jesteśmy w błędzie. Nie znamy ich myśli, lęków, obaw.
Często mylnie ich oceniamy, porównujemy do siebie samych, przymierzamy
do swoich zwyczajów, do własnego postrzegania świata."
|
|
 |
,,Cokolwiek wydarzyłoby się na świecie i jakkolwiek wielka by była głupota zalewająca wszechświat, ona i ja zawsze będziemy przemawiać tym samym językiem i mieć siebie nawzajem."
|
|
 |
,,Chciałbym umieć jej pokazać tą miłość, którą czuję nawet teraz mocniej niż na początku. Chciałbym pomóc jej w nas jeszcze uwierzyć i zawsze być przy niej i być potrzebny. Rzeczywistość już mnie nie przeraża jak kiedyś, ale bez niej jestem pusty nawet gdy idę przed siebie.”
|
|
 |
,,Nie słychać, jak ludzie myślą o sobie. Jak w myślach ratują ukochanych. Jak przychylają im nieba, sobie skąpiąc powietrza.”
|
|
|
|