|
Właśnie uświadomiłam sobie, że nakrętka od Tymbarka jest takiego samego koloru, jak Jego koszulka. Chłopaka znad morza o przepięknym uśmiechu, miłym charakterze i niesamowitym poczuciem humoru. Leży w torbie. Zawsze natykając się na nią podczas poszukiwań klucza, długopisu, komórki, albo jeszcze czegoś innego, będę sobie o Nim przypominać. Chcę sobie o Nim przypominać. Biło od Niego ogromnym optymizmem. Jeśli to sobie przypomnę, od razu poczuję siłę i na mojej twarzy zawita uśmiech. Nigdy jednak się nie dowiem tego, czy On o mnie też tak myśli. Ale to nic. Mogłoby się okazać, że nie i co wtedy? Przepadłaby jedyna rzecz, która wywoływałaby mój uśmiech. Nie mogłabym patrzeć na Tymbarki..
|
Dodaj komentarz
