 |
|
Mimo iż jesteś wszystkim, nie chcę cię krzywdzić więcej, choć wiem, że nie zetną się już nasze ręce. Odchodzę stąd, choć tak naprawdę odejść nie chcę. /Bas tajpan.
|
|
 |
|
Pamiętasz, jak mi mówiłaś, że nikogo nie chcesz? Po paru dniach to się zmieniło. Pamiętasz też to, że mówiłem Ci, że będziesz cierpieć przez niego? I jeszcze pamiętasz to, że miałem rację? / ..
|
|
|
|
Najgorzej jest po czasie, gdy uświadamiasz sobie jak wiele zmienił ten jeden pieprzony błąd. Gdy ktoś o tym wspomina cicho się uśmiechasz jednak w środku czujesz, że bez wydarzeń tamtego dnia żyłabyś spokojniej. /improwizacyjna
|
|
|
|
Dziś mogę jedynie przeprosić za egoizm, nigdy nie chciałam cię niszczyć ani być powodem łez. Moja miłość miała być dobra a nie krzywdząca. Jednak dziękuję, przecież wciąż jesteś mimo, że każdy już by odszedł. /improwizacyjna
|
|
|
|
Każdego dnia muszę się od Ciebie dowiadywać, jak bardzo jestem złym człowiekiem? Ile złego wyrządziłam naszemu związkowi? Jak bardzo jestem słaba psychicznie? Jaką jestem zwykłą dziwką? Ile jestem warta w przeciwieństwie do Twoich koleżanek? Lubisz, gdy cierpię i że lubisz ten widok. Tylko żeby któregoś dnia nie zaskoczyło Cię to, że już mnie nie ma. Tak, dokładnie, nie ma.
|
|
|
|
Ona zawsze na mnie czeka. Ona zawsze wita mnie uśmiechem. Ona zawsze mnie przytuli. Ona zawsze do mnie dzwoni. Ona zawsze mówi mi, co jej dolega. Ona zawsze wie, jak mnie pocieszyć. Ona nigdy mnie nie skrzywdziła. Ona zawsze po prostu jest, że aż chce się żyć.
|
|
|
|
Nigdy nie będę już taka, jaką pragniesz. Taką, jak bardzo kochałeś. Boli, cholernie kurwa.
|
|
|
|
Pierdolona szmato kiedy zrozumiesz, że wszystko niszczysz, co? Kiedy ogarniesz jak złym człowiekiem jesteś, chociaż nie, przestałaś być człowiekiem jesteś tylko skurwiałym cieniem. /improwizacyjna
|
|
|
|
Nie pojmiesz tego co teraz czuję, nie zdołasz policzyć łez, które teraz płynął. Nie zrozumiesz jak potężny jest ból rozrywający mnie teraz. /improwizacyjna
|
|
|
|
Chwyciłeś moją rękę i odszedłeś, uścisk się rozluźnił a mnie odciągnęli na chama. Czuję to mocne trzymanie mnie w ramionach wuja, gdy świat mi się zwalił. Gdy chciałam pójść z Tobą. Trzy lata za późno na te słowa, ale wiem, że o mnie dbasz, nie żyłabym już gdyby nie Ty i przepraszam. Wiesz za co, przepraszam. /improwizacyjna cz.2
|
|
|
|
Siedzę na łóżku przykryta ciepłym kocem, w jeden ręce gorąca jeszcze herbata w drugiej album. Tu patrz, to jedna z tych zim gdy na ziemi leżał 20centymetrowy puch. Siedzę na sankach, ciągnięta przez mojego ukochanego wielkiego psiaka. Robiłeś to zdjęcie, nie mając jedynek śmieję się, kiwając Ci. A tutaj, jesteś jeszcze w pełni zdrowy, siedzę na oparciu tapczanu z grzebieniem i zestawem kolorowych gumek, mimo Twoich krótkich włosów masz poczesane małe kiteczki. Pierwsza jazda na 'dużym' rowerze i znów jesteś obok. Pomijam wiele zdjęć, jest ich wiele. Każde wspólne oglądanie meczu. Przybieganie do Ciebie za każdym razem gdy coś nie wyszło, chyba jako jedyny zawsze wiedziałeś o co mi chodzi. I tutaj, ostatnie. Ostatnia wigilia, siedzimy obok siebie, choroba Cię zjadała, nie potrafiłam tego pojąć. Moment śmierci pamiętam jak dziś, pokój, ostatnie pożegnanie ze wszystkimi, nieustające łzy. /improwizacyjna cz.1
|
|
|
|
ta sama ławka, ten sam rząd, trzy lata temu nie mogąc pohamować bez. Cmentarz, znicze, pustka, która doskwiera w wieczory takie jak ten. /improwizacyjna
|
|
|
|
Dodaj komentarz
