 |
Nikt mnie nie ściga, nikt nie idzie za mną.
To ja sam ten cień rzucam. Pętam się pałętam,
kluczę pomiędzy miejscem, gdzie mnie teraz już
nie ma a miejscem gdzie mnie nie ma jeszcze
- i nie do końca wiadomo, czy w ogóle. Kluczę.
|
|
 |
baw mnie, od nudnego zbaw mnie
|
|
 |
Każdy z nas ma osobę, w którą mógłby wpatrywać się bez opamiętania.
|
|
 |
"...balansuję wciąż pomiędzy pragnieniami zupełnej samotności, by czytać i pracować, a tak wielką potrzebą ludzkich gestów i słów."
”
— Sylvia Plath
|
|
 |
Dusza krzyczy z emocji. Usta milczą obojętnie.
|
|
 |
Nie ma dróg na skróty
Do miejsc, gdzie warto iść
|
|
 |
Ciało pamięta przelotny dotyk, parę godzin bycia z kimś zostaje na lata. Zapach włosów, potu, wilgotności, przypływa znikąd w środku dnia. (..)
W inżynierii nazywa się to pamięcią plastyczną materiału, w chemii pamięcią substratu. W życiu - tęsknotą
|
|
 |
Była zachwycona. Miała władzę nad jego duszą i ciałem, całą noc przewracał się w łóżku, myśląc o niej. Ponieważ ona przez całą noc robiła to samo, można było powiedzieć, że spędzili ją razem
|
|
 |
Nic to nic, przecież wiesz, przejdzie mi
|
|
 |
Mało mnie obchodzi.
Ale co?
Nie wiem. Gdybym wiedział, obchodziłoby mnie bardziej.
A tak, to mnie mało obchodzi
|
|
 |
tak bardzo chciałbym Ciebie tutaj blisko mieć i bez słów siedząc razem na podłodze rozmyć się. I oszukać tę ulotną chwilę, zostać tak na zawsze.. ”
— Fisz, rozmyty
|
|
|
|