 |
|
Blask Jej odbicia zawstydza gwiazdy.
|
|
 |
|
Cześć! Mam na imię Depresja. Polubiłam Cię, dlatego wracam.
|
|
 |
|
''Po raz pierwszy mam ochotę wziąć jakiś mocny klej i bez pytania przykleić się do Niego. Złączyć swoją dłoń splatając nasze palce, przycisnąć się do Jego klatki piersiowej. Spoić nas w jedną całość, której nikt nie będzie potrafił rozdzielić. Jestem desperatką, bo chciałabym mieć Go teraz przy sobie, w tej chwili i na każdy inny moment jaki będzie dane mi przeżyć. Boję się. Cholernie się boję, że kiedyś Go stracę.''
|
|
 |
|
Tak, masz rację. Miłości nie można traktować zbyt poważnie.
|
|
 |
|
A gdy tracimy przyjaciela, tracimy siebie. Tracimy nadzieję i wiarę w lepsze jutro.
|
|
 |
|
Ładną mam pamiątkę po Tobie.. szkoda, że na ręce.
|
|
 |
|
Spójrz w jej zapłakane oczy, przytul i nie pozwól więcej cierpieć.
|
|
 |
|
Musisz wiedzieć , że przeszłość jest i zawsze będzie. Nie wymażesz jej ani nie wyrwiesz z jej serca.Cała rzecz w tym żeby załatać złe wspomnienia. By każdy smutek ,każdą łzę , każdy wykrzywiony w bólu wyraz twarzy, każdą nieprzespaną noc i każdą chwilę zwątpienia zastąpić szczęściem .Takim szczęściem jakie jesteś w stanie jej dać. By wiedziała że to co zrobiłeś było Twoim życiowym błędem, którego już nigdy nie popełnisz. Była skłonna wybaczyć byś wrócił. Żeby ten cały czas , gdy Ciebie zabrakło było ostatnią Waszą przeszkodą. Ona musi być pewna że jest jedyną kobietą w Twoim życiu.Ona tego pragnie.Pragnie czuć, przeżywać ale cały sęk, że wyłącznie z Tobą. Więc pokaż jej jak wielkim szczęściem jest Ją mieć , jak dumny jesteś z Was i że żadna inna kobieta nawet nie dorasta jej do pięt.
Ona musi to wiedzieć.
|
|
 |
|
Nie pomylmy kroków, nie pomylmy dróg. Poukładaj moje sny, łzy, poukładaj mnie od początku, Mała. Niech nie wyrośnie co podzieli Nas. Widziałam dzisiaj Twój głos, spływał po szkle. Widziałam dzisiaj Twój zapach, zbliżał się do mnie, prześladował. Potem leżał ze mną i opowiadał mi o Tobie. Przypominał, jak bardzo jest intensywny. Widziałam Twój dotyk. On nie był tak łaskawy, jak reszta. Ścisnął za gardło, nie chciał puścić. Jesteś po środku mojej głowy, jak echo. Biegnę do Ciebie, jak pierwsze gwiazdy na niebie, tak jakbym wiedziała, że nie czekasz już. Nie chcę się dzielić na pół. Nie pomylmy peronów.
|
|
 |
|
To takie trudne ,gdy wiesz jak obca była osoba , która jest dla Ciebie całym światem. Jak Ci było kiedy jej zabrało. Kiedy była powodem twoich łez i tylko ona mogła je powstrzymać jednak dla Ciebie jej juz nie było. Gdy widziałaś jak ten Twój cały świat leży w ramionach innej osoby. I co zrobić by się tego pozbyć ? Jak na nowo zasadzić w sobie myśl że jest i będzie już zawsze?
|
|
|
|