 |
|
Ognisko płoszy ciemność, cisza w sercach gra. Wpatrzeni tacy mali w ten ogromny świat.
|
|
|
|
Prowadzeni satelitą. Pełną aktualnych map. Ciągle nie widzimy celu,. Ciemno mimo tylu lamp.
|
|
|
|
We mnie pustka płonie. zrywam z wieszaka stary płaszcz. i uciekam, siebie gonię.
|
|
|
|
Im wyżej uniesiesz mnie, tym mocniej upadnę.
|
|
|
|
A losu koleje przywiozły nas tu. Nie wszystko po myśli toczyło się, wiem. I śnimy o przyszłości sen.
|
|
|
|
Prędzej czy później los się odwróci. Wyrówna bilans poniesionych strat. Jak wymarzona tęcza po burzy. Nasz czarno-biały koloruje świat. Milionem barw.
|
|
|
|
Dziś kręcimy się jak w karuzeli.
|
|
|
|
Trudno jest złapać wiatr, brać na żarty ten szalony świat, trudno jest, przecież wiem,wierzyć w bajki, jeszcze w życie wplatać je.
|
|
|
|
zamknęła oczy. powieki jej były jak zwykle przymknięte, tylko teraz kiedy niekiedy wymykała się spod nich łza i płynęła po bladej twarzy.
|
|
|
|
nie było takiej kryjówki, takiego zaułka i schowania w duszy, gdzie by się przed rozpaczą skryć można było.
|
|
|
|
nadszedł czas że życie stało się dla niej katuszą nie do zniesienia. zalągł się w sercu skryty jad, tęsknota za czymś, niespełnionym, jak pies nienasycony wiecznie gryząca.
|
|
|
|
Jestem zbędnym kawałkiem układanki świata. / beacia225
|
|
|
|
Dodaj komentarz
