 |
|
Ciężko zrozumieć, że człowiek może się uzależnić od drugiego człowieka. Że się tęskni za jego widokiem, za tym, że idzie obok i przypadkowo swoją dłonią muska Twoją dłoń, że się uśmiecha, żartuje i opowiada o sobie. Tęskni się za zapachem jego skóry, za tonem jego głosu. Za tym, że Cię szturchnie i powie, że jesteś super.
|
|
|
|
Czego się boję? Boję się stracić ludzi, których kocham. Boję się, że kolejny raz mi się to przydarzy. Boję się samotności. Boję się kiedyś obudzić i zdać sobie sprawę z tego, że nikogo już przy mnie nie ma.
|
|
|
|
Chcę Ciebie, więc bądź odważny i chciej mnie też.
|
|
|
|
Najgorsze jest to gdy zaczynasz wszystko od nowa, by znów popełnić te same błędy.
|
|
|
|
- Już zawsze będziesz z nią chodził? - Nie. - Jak to? - Kiedyś się z nią ożenię. ♥
|
|
|
|
Tak cholernie mocno chciałbym móc się już z Tobą zobaczyć.
|
|
|
|
Nie lubię osób, które mówią o rzeczach, o których nie mają pojęcia. Robią rzeczy, których wcale nie chcą. Kochają, ale udają, że ta osoba jest im obojętna. Nienawidzą, ale zgrywają wielkich przyjaciół.
|
|
|
|
Nie mam z kim dzielić życia od jakiegoś czasu.
|
|
|
|
Nigdy nie będę w stanie odmówić mu miłości.
|
|
|
|
Kochani.. dwa tygodnie temu nie chciałam pisać tu że zawieszam.. bo zaraz zaczęły by się głupie komentarze typu : chcesz zrobić zamieszanie wokół siebie i tyle. Wiec zwyczajnie tu nie wchodziłam, ale kiedy już wszystko poukładałam mogę znów tu pisać, cieszy się ktoś?
|
|
 |
|
on poznał mnie oddychając teraźniejszością, a ja oprócz niej, oddychałam jeszcze przeszłością i wspomnieniami - to była podstawowa różnica między nami. mimo tego, nic nas nie złamało.
|
|
|
|
zapomnieć. niby takie krótkie, proste słowo. gdyby tak moja część mózgu potrafiła od tak, po prostu wymazać informację bez śladu. tak samo jak zapomina o drobiazgach: wysłaniu życzeń, oddaniu książki do biblioteki, kupieniu karty do telefonu podczas zakupów w markecie. ale z `większymi wydarzeniami` nie jest już jednak tak łatwo.. wyryły się w pamięci na zawsze. żyją w tkankach mózgu, pod skórą, we krwi. zwinięte w kłębek, drzemią w nieświadomości, do czasu, aż coś je zbudzi. ni.stąd.ni.zowąd wspomnienia ożywają, wypełniając głowę obrazami przeszłości.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
