 |
|
"Najważniejsze jest, żeby obok był ktoś. To, że jesteś, przyszedłeś do mnie, uśmiechasz się, jest powodem do szczęścia. Mogę cię potrzymać za rękę i mogę sobie przy tobie popłakać, bo jest mi źle. Ja nie wiem, dlaczego jest mi źle, ale jest mi smutno i płaczę. A potem jest mi lepiej."
-Anna Dymna
|
|
 |
|
Przeprasza ją za to, czego kiedyś nie rozumiał, za to, czego nie chciał rozumieć. Przeprasza za to, co zrozumiał dopiero teraz. Za to, co chciałby zrozumieć, ale lęka się, że nie zdąży... I za to, czego nigdy nie zrozumie.
|
|
 |
|
Przeznaczenie. Predestynacja. Coś co nieuniknione. Mechanizm, który sprawia, że praktycznie nieskończona liczba niemożliwych do przewidzenia wydarzeń musi zakończyć się takim, a nie innym skutkiem.
|
|
 |
|
“Nie jest łatwo być kobietą. Za dużo się czuje, za dużo się wierzy, za dużo się chce.”
— Sonia Pohl
|
|
 |
|
Lepiej zaliczać się do niektórych, niż do wszystkich.
|
|
 |
|
O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki.
|
|
 |
|
Jeśli ma się przyjaciół, a mimo to wszystko się traci, jest oczywiste, że przyjaciele ponoszą winę. Za to, co uczynili, względnie za to, czego nie uczynili. Za to, że nie wiedzieli, co należy uczynić.
|
|
 |
|
Król bezgranicznie kochał swą małżonkę, królową, a ona całym sercem kochała jego. Coś takiego musiało skończyć się nieszczęściem.
|
|
 |
|
Jest jeszcze na świecie rozsądek? Czy już zostały na nim tylko skurwysyństwo i pogarda?
|
|
 |
|
'nie masz pojęcia,
ile można na kogoś czekać. '
|
|
 |
|
Wczoraj wieczór myślałem o ratowaniu świata.[...] Dziś rano o ratowaniu ludzkości. Ale cóż, trzeba mierzyć siły na zamiary. I ratować to, co można.
|
|
 |
|
dziś dostałam złudzeniami w łeb. w piękny, wiosenny czwartek 19 marca. przyszła wiosna i wszyscy chcą kogoś kochać. niestety nie mogą być to pieski ani kotki, potrzebny jest człowiek - z bijącym sercem, tak byłoby najlepiej.
w wiosnę chyba bardziej potrzebuje się kogoś, choćby po to aby wyjść na spacer i zapalić papierosa na ławce w parku. porozmawiać o marzeniach i dalekich podróżach, ale nikogo nie ma. dziś minęło mnie jakieś 500 ludzi i wszystkie spotkania zakończyły się nieszczęśliwe-nie zamieniliśmy słowa, nie mówiąc o spojrzeniach dwusekundowych.
wszyscy się kochają i wszyscy mają złudzenia, ja moimi dostałam po sercu, więc wcale ich już nie chcę. /pożyczone z fb/
|
|
|
|