 |
jedyna rzecz za jaką mogłabym przeprosić to, to, że byłam naiwna i zaczęłam wierzyć.
|
|
 |
Betonowe lasy mokną, wiatr wieje w okno, Siedzę w oknie i wdycham samotność.
|
|
 |
Bez Ciebie wszystko było dla mnie tak nieważne.
|
|
 |
podaj mi dłoń prowadź mnie swoją ścieżką może wspólnie uda nam się odnaleźć drogę prowadzącą przez labirynt życia
|
|
 |
stań się przez chwile mną, a obiecuję, że się pogubisz.
|
|
 |
'Po prostu mogłoby coś być może tylko o to chodzi ze nie byłoby jak'
|
|
 |
szanuj ją, bo jest jedną z tych, której nie może mieć każdy.
|
|
 |
smak właśnie tych ust, za każdym razem był dla mnie jak zbawienie, co wieczór rozkoszowaliśmy się sobą, nie zwracając już nawet uwagi na to, jak wskazówki zegara coraz szybciej zmieniają miejsce swego położenia. | skejtter & endoftime.
|
|
 |
przeszklone oczy, szybsze bicie serca, powaga słów i jego dłoń tak silnie trzymająca moją. pamiętam tak doskonale tamten wieczór, jak lekko przepitym i drżącym głosem, bez omijania faktów wyjawiał swe uczucia, tak wiarygodnie obiecując siebie na wieczność. | endoftime.
|
|
 |
Przyjaciel to ktoś, kto daje Ci totalną swobodę bycia sobą.
|
|
 |
tak zajebiste, że plebs nie ogarnia.
|
|
|
|