|
idę w stronę okna,otwieram je,odpalam kilkakrotnego papierosa,patrzę w gwiazdy. jeszcze niedawno patrzyłam w nie i zawsze wypatrywałam dwie,dwie piękne,które świeciły tylko dla nas. mówiłam sobie,że to jesteśmy MY. mówiłam,że te gwiazdy nigdy nie zgasną,że zawsze będą istnieć,świecić. dziś patrzyłam w niebo i nie widziałam ani jednej. wiesz,jaki to jest ból patrząc w niebo i nie widzieć już nas? zastanawiam się dlaczego życie tak nas kopie po dupie. ono nie zdaje sobie z tego sprawy,że wyrządza tysiąc krzywd,łez,milion bólu,miliard pęknięć serca.nie wie,jak ciężko jest żyć z popękanym sercem,nie wie jak ciężko jest żyć nie widząc sensu,by dalej iść. nie chcę mi się już wstawać i znów witać te dni,które są już bez nas.
|
Dodaj komentarz
