 |
|
Umysł ma cztery sposoby radzenia sobie z bólem : sen, wrota zapomnienia, szaleństwo, śmierć.
|
|
|
|
Nie odkładaj mnie na potem, bo potem mnie już nie będzie.
|
|
|
|
Wyobraź sobie ile jest niebezpiecznych zawodów na świecie. Ile katastrof, trudnych decyzji. A my boimy się po prostu powiedzieć sobie nawzajem, że nie umiemy bez siebie żyć. Nie rozumiem dlaczego boimy się własnych uczuć.
|
|
|
|
Przestań mieć nadzieję. Przecież to i tak się nie wydarzy.
|
|
|
|
Jest tylko jeden sposób, żeby zacząć: zacząć.
|
|
 |
|
Kocham i chyba to mnie zabija. Tęsknię i czasami mnie to wykańcza. Wspominam i przez to nocami zawsze płaczę. Potrzebuję tych ludzi i dlatego nie mogę bez nich żyć. Jestem słaba, ale jestem tylko człowiekiem. Staram się jak mogę, a gdy upadam, szybko wstaję. Płaczę, a chwilę później popadam w histerię i tak zwyczajnie śmieję się do łez. Krzyczę, aż zdzieram gardło, a następnie szepczę, bo słowa wypowiedziane po cichu mają największe znaczenie. Nie jestem nienormalna. Ja tylko chciałabym żeby zawsze było dobrze. Ty też, prawda? [ yezoo ]
|
|
|
|
nie patrz na innych, oni nie są doskonali.
|
|
|
|
I tak czekam i czekam, a zmian brak
|
|
|
|
Ostatnie spojrzenie pamięta się najdłużej.
|
|
|
|
Obejmowałeś mnie, a ja czułam coś, czego opisać nie potrafię.
|
|
|
|
Boli tylko wtedy, gdy pozwolisz, żeby bolało.
|
|
|
|
I mamy po 16, 17 czy 20 lat, i wydaje nam się, że przeżyliśmy aż tyle, że o życiu, miłości, odrzuceniu, samotności i smutku wiemy już wszystko
|
|
|
|
Dodaj komentarz
