 |
|
bo z potłuczonych szyb też można zamek wznieść
|
|
 |
|
i zapomnij o tym
co widziałeś, co słyszałeś, co przeżyłeś
i pomyśl że to sen.
|
|
 |
|
Życie piękne nawet jak się pierdoli, ból nie trwa wiecznie w końcu się zagoi.
|
|
|
|
Tym razem zamiast być w szkole, Leży na torach i krwawi. Umiera sama, ale TEGO NIE DA SIĘ NAPRAWIĆ
|
|
|
|
mamy tylko jeden pewnik, że zamienimy się w proszek, a my przecież mamy światy, małe światy, swoje światy, musicale i dramaty, kryminały, poematy
|
|
 |
|
on był całym moim światem, ja tylko jego częścią.
|
|
|
|
władze w związku ma ten, komu mniej zależy.
|
|
|
|
Idź dumnie przed siebie, życie to twoja scena.
I pierdol farmazony, które słyszysz na swój temat.
|
|
|
|
nie mam takich luźnych spodni, żeby pokazać jak mi wisisz.
|
|
|
|
i myślę, że powiem jej prawdę, gdy ją ujrzę, że siedzi w mojej głowie i mam plan na dwójkę...naszą, twarzą w twarz, aż po grób i po to ludzie marzą, aby nadal móc czuć i jak opuści ból mego tatę, to też przestanę czuć tu pierdolone zło i może to rzeczywiście możliwe, że mogę być szczęśliwy nie tylko tam, gdzie picie, bo byłem gdzieś, lecz nie pamiętam gdzie, bo piłem, wiesz, to tak zapętla się, opuchnięte powieki, a znów miałem już nie pić, tak już to chyba leci, że wódka się mnie lepi
|
|
|
|
palę za sobą mosty, znajomym ciężko pojąć, że palę je nawet wtedy, kiedy oni na nich stoją
|
|
|
|
Dodaj komentarz
