 |
|
czasem jak siebie słyszę mam chęć siebie sklonować
i walnąć łopatą
|
|
|
|
Postanów, że będziesz szczęśliwa, a wraz ze swoją radością pokonasz każdą trudność
|
|
|
|
Muszę przejść z Tobą najgorsze burze, by wiedzieć jak wiele jesteśmy w stanie razem przetrwać. Muszę od Ciebie odetchnąć czasem choćby jeden dzień, żeby wiedzieć jak bardzo mogę za Tobą tęsknić. Muszę z Tobą rozmawiać o swoich najbardziej skrytych, a zarazem obciachowych rzeczach, by wiedzieć jak cudownie jest się śmiać z samych siebie. Muszę przyjąć zaproszenie na romantyczną kolacje jaką są hot - dogi na Berzie, by wiedzieć jak bardzo potrafimy być spontaniczni w naszym związku. Muszę zachowywać się jak nienormalna w publicznym miejscu, by wiedzieć ile wad jesteś w stanie we mnie zaakceptować. Więc po co robić kolorową bajkę ze swojego życia i nie zaznać wówczas prawdziwej, szczerej i bezwzględnej miłości i przyjaźni
|
|
|
|
co wieczór, przed snem wyobrażam sobie inną szczęsliwą miłość, naiwna
|
|
|
|
życie jest jak wódka bez przepicia
|
|
|
|
po raz pierwszy od wielu miesięcy ktoś patrzył na nią nie jak na przedmiot, nie jak na piękną kobietę, lecz w sposób nieuchwytny, jakby przenikał na wskroś jej duszę, jej strach, jej kruchość, jej niezdolność do walki ze światem, nad którym pozornie dominowała, choć tak naprawdę niczego o nim nie wiedziała.
|
|
|
|
czy wszystko pozostanie tak samo, kiedy mnie już nie będzie? czy książki odwykną od dotyku moich rąk, czy suknie zapomną o zapachu mojego ciała? a ludzie? przez chwilę będą mówić o mnie, będą dziwić się mojej śmierci - zapomną. nie łudźmy się, przyjacielu, ludzie pogrzebią nas w pamięci równie szybko, jak pogrzebią w ziemi nasze ciała. nasz ból, nasza miłość, wszystkie nasze pragnienia odejdą razem z nami i nie zostanie po nich nawet puste miejsce. na ziemi nie ma pustych miejsc.
|
|
|
|
bo miłość odchodzi gdy się tego nie spodziewasz, i przychodzi wtedy gdy przyzwyczajasz się do jej braku a ja nie mogę się przyzwyczaić
|
|
|
|
'Chciałabym, żeby wszystko w końcu się ułożyło. Wśród przyjaciół, rodziny, znajomych. Żeby każdy był szczęśliwy, żeby nikt w końcu nie potrzebował pocieszenia. Nikt nigdy nie płakał, nie cierpiał. Ja wiem i rozumiem, że nigdy to się nie ziści, ale marzyć każdy może, prawda? Marzenia - pf , co nam po nich? Trzeba wziąć się w garść i robić wszystko, żeby nasze cele, które z początku mogą wydać się nieosiągalne, w końcu nabrały kształtów.
|
|
|
|
Była przekonana i doskonale to widziała, że są na tym świecie jeszcze ludzie, którym jest potrzebna, którzy się o nią troszczą, martwią i w każdym momencie są chętni wyciągnąć pomocną dłoń, gdyby tylko powiedziała
|
|
|
|
i to dziwne ciepło w brzuchu wywołane szczerym uśmiechem obcego chłopaka tuz po tym jak fala podmyła nas po kolana, oboje bylismy w butach, mokrzy i uśmiechnięci, fascynujące
|
|
|
|
i nagle uświadomiłam sobie, że kręci do mnie mnóstwo chłopaków ... jestem totalnie rozdarta, nie wiem co robić w takiej sytuacji
|
|
|
|
Dodaj komentarz
