 |
 |
Czy całowanie się po pijaku z innym kolesiem można nazwać miłością? Czy słowa 'przepraszam', 'kocham Cię' mogą wszystko naprawić? Czy mogą sprawić, że ja o tym zapomnę i to co nas łączyło będzie jak dawniej, takie silne, takie wielkie, takie ślepe? Czy Twoje łzy są w stanie zredukować moje cierpienie? Czy próby wybaczenia są warte tego wszystkiego, tych nieopisanych wątpliwości, strachu, poczucia beznadziejności? Czy robienie sobie nadziei, że kiedyś Ci wybaczę ma sens? Czemu do cholery to są same pytania!? Dlaczego nie potrafię się pozbierać, by ostatecznie zadecydować, co dalej? Czy zniknąć? Czy zostać? Czy olać wszystko? Czy dalej o tym myśleć? Czy byłbym w stanie Cię znów kochać? Czy to, co teraz czuję to miłość? Czy może miłość powiązana z nienawiścią i pragnieniem zemsty? Czy ja taki jestem? Właściwie to jaki jestem? Kim jestem?
|
|
|
|
Tak cholernie pozbawiona nadziei, czująca smutek i żal, pustkę. Tak cholernie tęskniąca za tym co nie wróci.
|
|
 |
|
O wartości człowieka nie decyduje wygląd, a wnętrze. Na obu tych polach wychodzę, niestety, dość mizernie. / fadetoblack
|
|
|
|
Pamięć o Tobie zachowam w moim umyśle, nie w sercu. Choć jesteś dla mnie naprawdę ważną osobą, serce chcę zostawić dla swojej miłości, która w końcu kiedyś nadejdzie i ulokuje się w nim wygodnie. Ciebie będę wspominać, już nie tak uczuciowo jak do teraz, ale nadal wspominać. Nie umiem Cię przekreślić, ale muszę nauczyć się żyć bez Ciebie na nowo. Muszę nauczyć się na nowo używać swojego serca do kochania ludzi. / fadetoblack
|
|
|
|
|
Tak, to właśnie jest śmierć. Stan, w którym nikomu nie możesz ufać.
|
|
|
|
Zawsze uważałam, że każde ludzkie serce ma swoją ciemną stronę. To tam kryją się najgorsze wspomnienia, wszystkie łzy, jakie wylaliśmy z powodu nieszczęśliwych miłości, zakończone fiaskiem przyjaźnie lub wydarzenia, o których pragniemy zapomnieć. To tam kryją się wyrzuty sumienia, bóle i zmartwienia. W obecnym czasie zostałam doprowadzona do tego stanu, że uważam już nieco inaczej. Mianowicie, każde ludzkie serce jest jedną, wielką, ciemną stroną człowieka. / fadetoblack
|
|
|
|
To nie ja panuję nad swoim humorem, tylko Ty. To Ty sprawiasz, że się uśmiecham lub wylewam łzy. To Ty klasyfikujesz moje dni według najszczęśliwszych lub najgorszych w moim życiu. / fadetoblack
|
|
|
|
Od jutra będzie dobrze, dziś to sobie obiecałam. Obudzę się, a na mojej twarzy pojawi się uśmiech. Zaparzając poranną kawę do śniadania, powiem sobie: „Ten dzień będzie dobry”. Poćwiczę, porysuję, przeczytam książkę, wezmę zeszyt i zacznę pisać, a później nawet posprzątam. Wtedy wrócą wspomnienia, gdy odkopię stare kartony z pamiątkami sprzed kilku lat. Zacznę myśleć o Tobie, a w końcu i o śmierci. Rozpłaczę się i położę do łóżka, a przed snem powiem sobie, że od jutra będzie dobrze. Znów się obudzę, a przy parzeniu porannej kawy powiem sobie, że ten dzień będzie dobry… / fadetoblack
|
|
|
|
ja już nie chcę tak, nie chcę żyć osobno.
|
|
|
|
Gdybyśmy teraz się spotkali, ujęli nasze dłonie i złączyli je we wspólnym uścisku, pocałowali… Gdyby to wszystko działo się teraz, ten związek przetrwałby. Dorośliśmy, jesteśmy mądrzejsi, choć w jakimś stopniu nadal głupi. Kiedyś mieliśmy odwagę być razem, dziś nawet nie mamy odwagi na wspólną rozmowę. / fadetoblack
|
|
|
|
Boję się tego, co przyniesie mi przyszłość. Wiem, wiem. Boi się każdy, ale przynajmniej ludzie starają się nie myśleć o tym strachu. Iść dalej, jakby nigdy nic i uśmiechać się do innych, są szczęśliwi, choć się boją. Mi lęk przed przyszłością wyeliminował szczęście. / fadetoblack
|
|
|
|
Dodaj komentarz
