 |
|
I co mam ci napisać? że tak bardzo tęsknie? że analizuję wszystkie wspólne chwile? że tak bardzo tęsknie za czasami, kiedy udawałam obrażoną, a Ty bez słowa przytulałeś mnie najmocniej jak umiałeś i czekałeś, aż mi przejdzie? że wciąż powtarzam sobie w głowie nasze ostatnie zdania? że żałuję tego, co się stało? że.. że Cię kocham?
|
|
|
|
To chore, że nadal czekam, że wciąż mam nadzieję. Chore, że gdy przechodze koło twojego osiedla ściągam kaptur, mimo, że jest przeraźliwie zimno. Chore, że gdy wychodzę do sklepu po zwykłą colę maluję się i układam włosy przez conajmniej godzinę, bo mogę cię spotkać. Chore, że wciąż o Tobie myśle i za cholerę nie mogę przestać. Chore, że wpierdalasz sie codziennie wieczorem w moje sny. Chore.. tak jak ten cały pojebany świat, który z dnia na dzień depcze mnie coraz bardziej.
|
|
|
|
Uwielbiam rozmawiać z Tobą w sumie o niczym, palić wspólnie jednego papierosa, przesiadywać godzinami na ławce. Uwielbiam to, że nawet gdy zrobimy ze siebie największe idiotki przed zajebiście ładnymi facetami i tak śmiejemy się z tego w niebogłosy. Kocham siedzieć z Tobą i nic nie robić, to znaczy dla mnie dosłownie wszystko. Lubię też gdy kłócimy się o to czy kupić sok limonkowy czy arbuzowy. Po prostu lubię to.
|
|
|
|
Każdą literę, każde słowo, każde zdanie, każdy temat, każdą rozmowę, każdą sekundę, każdą minutę, każdą godzinę, każdy dzień, każdą noc, każdy tydzień, każdy miesiąc, każdy prezent, każdą kłótnię, każdą łzę, każdą datę która utkwiła mi w pamięci, wakacje, jesień, zimę, wiosnę. Pamiętam Cię całego – bez wyjątku. / strikingly
|
|
|
|
Postaraj się już nigdy więcej we mnie nie zwątpić.
|
|
 |
|
tylko on potrafił patrzeć na nią w sposób nieuchwytny, który przeszywał ją na wskroś. był projektantem jej snów i wynalazcą uśmiechu. fanatykiem jej kruchości. a kiedy jego serce przestało bić, własne również była zmuszona zatrzymać. przecież nie mogła pozostać niewielbiona. jej serce nie było w stanie bić bez narzucenia rytmu przez swojego partnera, zamieszkującego w jego klatce piersiowej.
|
|
|
|
gdybym mogła zaczęłabym zabierać ze sobą koc. ale przecież nie raz, w środku zimy wtulałam się i bez niego w Twoje nagie ciało. teraz też podołam. wystarczy odsunięcie paru zniczy, zrobienie trochę miejsca. po paru chwilach moje ciało przyzwyczaja się do zimnego marmuru. wtulam się w niego i wcale nie jest tak ciężko. może jestem zahartowana. a może po prostu staram się być dzielną, wedle mojej obietnicy którą Ci złożyłam. tej ostatniej.
|
|
|
|
zrozpaczona, końcem rękawa ocierała krew z jego twarzy, trzymając go na drżących kolanach. - już jadą, zaraz będą, patrz na mnie. - krzyczała chwiejącym głosem. - kocham Cię. - wyszpetał, zdaję się ostatkiem sił. - cicho, nic nie mów, oszczędzaj siły. - szeptała, przykładając usta do jego zakrwawionego do cna czoła. zabrany już do karetki, ona skrupulatnie trzymała go za rękę, przełykając łzy, próbując się uśmiechać, żeby nie okazywać mu swojej niemocy, która pożerała każdy z calów jej wnętrza. - musi Pan wstrzymać oddech na parenaście sekund, prosimy się nie odzywać. - powiedział rozdrażniony ratownik. nabrał powietrza i zaczął oddychać szybko, chociaż niezwykle płytko, sprzeciwiając się rozkazowi. - co Pan u diabła?! to samobójstwo! - kocham Cię, kocham Cię, kocham Cię. - zaczął krzyczeć wniebogłosy, nabierając co raz głębszych oddechów. - proszę natychmiast przestać! - zawsze będę. - powiedział, nieusilnie rozluźniając dłoń, którą zaciskał koniuszki jej palców. - straciliśmy go.
|
|
|
|
nie zdajesz sobie sprawy, że brak drugiej osoby może doprowadzić Cię do takiego stanu, że jeszcze za życia zaczniesz sobie kopać grób.
|
|
|
|
- a obiecujesz zrobić dla mnie wszystko? - doszczętnie wszystko. jeżeli będzie trzeba to i tęczę namaluję Ci ołówkiem.
|
|
|
|
a gdybym musiała Ci to wytłumaczyć jak małemu dziecku w obawie, że inaczej nie zrozumiesz to wytłumaczyłabym Ci to nawet na przykładzie kanapki z szynką. pan chlebek i pani szynka. bardzo się kochają. wiedzą, że nie przetrwają długo, mimo tego łączą się w ich przypadku - za pomocą masła, nawet jeżeli mają spędzić ze sobą niezdolna mniej niż minutę. ryzykują. bądź odważni jak kanapka, zaryzykujmy, a w zastaw masła wykorzystajmy miłość.
|
|
|
|
czasami warto przecierpieć. popłakać, zedrzeć świeżo malowany tynk, zniszczyć do nicości swoje płuca od nikotynowego dymu. czas to nauczyciel. ból to korepetytor. a wynagrodzenie tej, czasem długotrwałej nauki, udowadnia, że warto. warto nawet tynku w najbardziej ulubionym kolorze.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
