 |
|
jak długo można w świecie złym być motylkiem?
|
|
 |
|
chciałbym tak rozpłynąć się w powietrzu, utonąć w próżni własnych myśli, przestać istnieć, zapomnieć jak się czuje, jak się boli
|
|
|
|
ja, wybierając los mój, wybrałem szaleństwo
|
|
|
|
warto było cię spotkać, aby się dowiedzieć, że istnieją takie oczy jak twoje.
|
|
|
|
weź mnie. ja umre przy Tobie. nie lubię świata.
|
|
|
|
z kim tak ci będzie źle jak ze mną?
|
|
|
|
przerosło mnie serce. cały jestem wewnątrz
|
|
|
|
w końcu jednak przychodzi taka chwila, że nie chce nam się dłużej udawać. stajemy się sami sobą zmęczeni. nie światem, nie ludźmi, sami sobą.
|
|
|
|
jeszcze głos twój raz usłyszeć chce, zapachem się zaciągnąć, pojąć cię raz na zawsze wszystkimi zmysłami i nigdy nie zrozumieć, i ciągle na nowo dochodzić prawdy pocałunkami
|
|
|
|
to będzie długi spacer po smutku
|
|
|
|
po prostu wyszłam z naszego snu jak się wychodzi po papierosy
|
|
|
|
Dodaj komentarz
