 |
|
czasami wydaje nam się, że nie da się przeżyć. opadamy z sił, chcemy zamknąć oczy i nie wstać. zniknąć z tego pieprzonego świata i odpłynąć na wieki, wpaść w nicość, pierdolić to co do tej pory tworzyło historie naszego życia.opłakiwać każdy moment, każde wspomnienie, ryczeć do okna i wrzeszczeć, że dlaczego to wszystko nie wróci, że co przyniesie przyszłość, jak damy sobie rade? ba, że w ogóle tej rady nie damy. jednak wystarczą też słowa bliskiej ci osoby czy nawet racjonalne myślenie. egoizm stał się powszechny, wmawianie sobie pierdolą mnie inni, ja jestem najważniejsza nic nie da. wystarczy cierpliwość i wiara w siebie, a wtedy wszystko się jakoś ułoży. cheers.
|
|
 |
|
przecież szłam za przykładem jaki zawsze mi dawałeś
|
|
|
|
chyba jestem niepotrzebna, jest mnie coraz mniej
|
|
|
|
nienawidzę bycia miłą, bo uwielbiam budzić niechęć
|
|
 |
|
Gdyby można było cofnąć się wstecz, przeżyć to jeszcze raz, zacząć wszystko od nowa, ponaprawiać kilka spraw, zmienić bieg wydarzeń.. Gdyby można cofnąć czas. Nie zostawiłabym nas.
|
|
|
|
Powinniśmy ze sobą rozmawiać tak dużo, jak to tylko możliwe, bo gdy jedno z nas umrze, będą rzeczy, o których ten drugi nie będzie mógł powiedzieć nikomu innemu.
|
|
|
|
Ciężko jest wymazać te chwile wryte głęboko w moją głowę.. chwile które dały mi tyle szczęścia.
|
|
|
|
Impreza. Błądziłam wzrokiem po tłumie ludzi, gdy zobaczyłam Jego. On również dostrzegł moją osobę, zatrzymał swój cwaniacki wzrok na trzy sekundy na mnie i lekko się uśmiechnął. Moja obczajka trwała nieco dłużej, obserwowałam każdy Jego ruch, to jak się śmieje i jak rozmawia z kolegami. Nie mogłam oderwać od Niego oczu, aż koleżanka zabrała mnie stamtąd. Kilka dni później się poznaliśmy. Nasza znajomość trwała jakieś dwa miesiące. Trudne miesiące. Nie była to zwykła znajomość. Musiał być wyjątkowy, bo zwykły człowiek nie zapada tak głęboko w naszej pamięci. Mimo, że już Go nie ma - nadal noszę w sobie te uczucia. To było coś czego nie przeżyłam nigdy wcześniej. Miłość od pierwszego wejrzenia. Nie wierzyłam, że naprawdę istnieje coś takiego. A jednak. / 61sekund
|
|
|
|
A pamiętasz tą imprezę na której się poznaliśmy? Spoglądaliśmy na siebie ukradkiem, uśmiechaliśmy się do siebie tak słodko i niewinnie przez jakieś dwie godziny zanim odważyłeś się podejść i zagadać. W końcu stanąłeś przede mną zawstydzony, serce waliło mi tak, jakby za chwilę miało wyskoczyć z klatki piersiowej. Wydukałeś kilka słów i spytałeś czy zatańczę. Pamiętasz piosenkę przy której tańczyliśmy? Mam tą chwilę przed oczami do dziś, do dziś słyszę te słowa, które wtedy wypowiedziałeś, ten głos, a piosenka nadal gra w mojej głowie. Brakuje tylko Ciebie.. Odszedłeś pozostawiając jedynie wspomnienia, które codziennie mnie prześladują.
|
|
|
|
jeśli masz coś do mnie, napisz to proszę na kartce, włóż do koperty i wsadź sobie w dupe.
|
|
|
|
Najgorsze jest przywiązanie do drugiego człowieka, kiedy staje się dla Ciebie niczym narkotyk. Kiedy nie możesz funkcjonować bez kolejnej dawki, bez jego obecności. Kiedy każde kolejne spotkanie jest Ci coraz bardziej potrzebne i z każdym spotkaniem nie możesz się rozstać. Gdy w każdym dotyku, każdym geście i słowie widzisz coś co dodaje Ci sił, widzisz sens życia. To jest najgorsze, bo nieświadomie zabija Cię od środka, odbiera coraz większą część Twojej duszy, łamiąc przy tym serce. / 61sekund
|
|
|
|
nigdy nie zrozumiem toku myslenia chłopaków.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
