 |
|
"I choćbym mury przestawiła, i choćbym niebu kolor zmieniła, Ty nigdy mój nie będziesz."
|
|
|
|
"Jesteś sumą moich oddechów. Jesteś moim wszystkim."
|
|
|
|
"Ne ufaj życiu, ono i tak podłoży Ci kłodę, zawsze wtedy gdy pojawi się iskierka nadziei, że mogłabyś być szczęśliwa. "
|
|
|
|
"Dzisiaj przez chwilę pomyślałam, że mogłoby nam się udać"
|
|
|
|
- Dlaczego niebo jest niebieskie? - Bo ma kolor Twoich oczu.
|
|
|
|
Lubię Twoje oczy - widzę w nich siebie. Lubię Twoje usta – uwielbiam ich słodycz. Lubię Twoje ręce- czuje to ciepło, które przenika do wnętrza. Lubię Twój oddech – potrafi wywołać dreszcze. Ale najbardziej… tak najbardziej, Lubię Ciebie.
|
|
|
|
Kiedy spoglądasz w moje oczy, wiem, że wszystko czego pragniesz, to Ja.
Kiedy jestem blisko, wszystko nagle staje się takie proste, nie chcę nic więcej, nie chcę
nikogo więcej. Chcę Ciebie. Kiedy trzymasz mnie w ramionach, wszystko staje się takie
łatwe. Gorzej… prawie realne. Ale każdego dnia gdy wracam do domu, czuję niesamowity ból. Ból rozstania. Wiesz? Kiedyś marzyłam, że spotkam księcia z bajki. Nie… czekaj, nie mów nic...
Ja go spotkałam. Tylko On ma już swoją księżniczkę.
|
|
 |
|
Tak naprawdę nigdy nie lubiłam jesieni. Zimne wieczory, spadające liście, umierająca natura. To wszystko sprawiało, że melancholia z ogromną łatwością wprowadzała się do mojego wnętrza. Jedynie zeszłoroczna jesień była tą piękniejszą, kiedy liście nie były zwykłymi spadającymi liśćmi, a cudownym złoto-brązowym darem natury. Wtedy zimne wieczory spędzałam w jego objęciach i czułam rosnącą w powietrzu magię. Pierwszy raz ta pora roku była tak niezwykła i piękna. Widziałam barwy, których wcześniej nie byłam w stanie dostrzec. Czułam coś nadzwyczajnego. To miłość nauczyła mnie cieszenia się drobiazgami, a przede wszystkim zdolności zauważania ich. Minął rok. Nadeszła kolejna jesień. I znów nienawidzę tej pory roku. Jest jeszcze gorzej niż kilka lat wstecz. To już nie przygnębienie, ale przerażająca pustka wtargnęła do mojego życia. Czuję wewnętrzne zimno i rozpacz. Ja umieram, umieram wraz z otaczającą mnie przyrodą i nie wiem czy uda mi się odrodzić razem z nią na wiosnę. / napisana
|
|
|
|
tak bardzo za Tobą tęsknie,pamiętasz jeszcze o mnie,jak wiele dla ciebie znaczyłam? pamiętasz każdą spędzoną chwilę tylko we dwoje? pamiętasz,jak bardzo się poświęcałam,by nasza przyjazn przetrwała? pamiętasz cokolwiek,czy już Twoja pamięć o nas jest wypełniona pustką? bo moja nie,wciąż siedzą piękne wspomnienia,które dziś mi pozostały zadając ogromny ból nie radząc sobie z tym.
|
|
|
|
nie wiem, co takiego jest w Tobie, że niczym nie jesteś w stanie mnie do siebie zrazić. sposób, w jaki trzymasz papierosa, trzymasz moją rękę, uśmiechasz się - to wszystko wzbudza we mnie nieokreślone uczucia./pruderia
|
|
|
|
i nagle jesteś wszystkim czego potrzebuję, powodem dla którego się uśmiecham/spodobacisie
|
|
|
|
Dodaj komentarz
