|
I co mam Ci powiedzieć. Że nie potrafię spojrzeć w oczy człowiekowi, który był dla mnie autorytetem, że tęsknie za Tobą ? że tak naprawdę wszystko jest bez sensu. Nauczyłam się z tym żyć. Nauczyłam się bycia niczyją, niechcianą i nikomu nie potrzebną, Nauczyłam się być nikim. Nic dla nikogo nie znaczyć!
Nawet nie próbuj pierdolić mi o Bogu. Wybacz, że nie powierzam całego mojego życia w ręce nieludzkiej wymyślonej istoty dzięki, której ludzie mogli być samotni trochę mniej. Nie, nie wierzę w Boga i ten boski plan. Obrali sobie za Boga osobę, człowieka, który był stokroć bardziej samotny, i bardziej upokorzony od niejednego wierzącego... Dlatego Nie wierzę w boskość i mistycyzm. Wierzę w siebie i w to że sama poradzę sobie równie dobrze. Tak jak Jezus. Bo przecież on też był sam.
|
Dodaj komentarz
