 |
|
nie mówię już nikomu 'kocham Cię'. może to dlatego, że już sama w to nie wierzę, dzięki Tobie te słowa straciły swoją magię. jak chciałeś kłamać to już mogłeś w ogóle nic nie mówić.
|
|
|
|
- co tam? - Oprócz tego, że życie mi się wali, nie mam już na nic siły, chusteczki mi się kończą? Oprócz tego jest naprawdę cudownie, a u Ciebie?. .
|
|
|
|
ktoś mówi - bawić się przestań a to moje życie, więc po co się wpieprzasz?
|
|
|
|
nie mam nic chociaż moje serce jest na wagę złota , zwykła dziewczyna , która pragnie kochać. mogę oddać je w zamian za wyrozumiałość , zrobię wszystko żeby sprostać twym oczekiwaniom, mało?
|
|
|
|
starszy brat ? owszem, najlepszy przyjaciel, obrońca. kompan do zatapiania smutków w alko, a także ten, który zawsze wie, kiedy kopnąć Cię w dupę, żebyś się opamiętała. często się bijecie, nie zawsze na żarty, wiele łez popłynęło właśnie przez to. czasem kilka słów za dużo i foch, taki na 10 minut. często, kiedy dowiadujesz się, co odpierdolił, masz ochotę zajebać go tępym widelcem. mimo wszystko najważniejszy, życie byś za niego oddała, masz ochotę go bronić, mimo iż wiesz, że nigdy by na to nie pozwolił.
|
|
|
|
kawałek chodnika, kilku ludzi ii.. latarnia, która zawsze była bazą zabawy w chowanego. całe dzieciństwo, wszystkie najlepsze wspomnienia, pół życia spędzone w przybrudzonych spodenkach, bo kto się wtedy przejmował wyglądem, ważne było że wszędzie razem. niezniszczalna paczka, a teraz nawet `cześć` sobie nie mówimy. takie wspomnienia wyciskają najwięcej łez - łez smutku, że wszystko się tak potoczyło i łez szczęścia, bo były to najpiękniejsze lata, najlepsze chwile
|
|
|
|
kocham cię. bez znaków zapytania. bez wykrzykników. bez 'ale'.
|
|
|
 |
Tak po prostu podejść i bez słowa przytulić się do Ciebie , tak właśnie teraz mam na to ochotę./ogarnijmnieskarbie
|
|
|
|
|
Mijają minuty, godziny, noce i dnie. Bez Ciebie. Wiesz czemu codziennie wieczorem wymykam się z domu? Nie idę zapalić, wyprowadzić psa sąsiadki czy oddać koleżance płytę. Spaceruję. Bez celu idę przez puste centrum miasta. Zatrzymuję się i patrzę w niebo. Łudzę się, że zaraz zadzwonisz. Choć przeżyłam wiele to o życiu wiem jeszcze mało. Szokuje i przeraża mnie fakt jak z dnia na dzień możemy stać się obojętni osobie, dla której jeszcze niedawno byliśmy całym światem. Dlaczego?. ;/
|
|
|
|
Dodaj komentarz
