|
Uwielbiam takie momenty, w których z inną osobą, nie uzgadniając tego, dzielimy się obowiązkami chcąc odciążyć drugą stronę, bo "ona zrobiła to, więc teraz moja kolej", myśląc w ten sam sposób. I nie mam na myśli wszelkich planów typu "ja dam karteczki i wezmę obiady i sztućce, a ty weź soki i zajmij miejsce" przed obiadem w szkolnej stołówce, tylko przeniesienie kubków z gorącym napojem z kuchni do pokoju przez mojego "towarzysza" po wlaniu wody do szklanki przeze mnie, bez żadnego komentarza, albo przesunięcie się do drugiego boku i zrobienie kroku w tył chłopaka w autobusie, po tym jak zaczęłam zmierzać w stronę drzwi... W takich chwilach ma się wspaniałe uczucie, jakby takiej jednomyślności, która wpływa na pozytywne odbieranie wszystkiego, co nas wokół otacza..
|
Dodaj komentarz
