 |
|
chciałabym wyjechać. odnaleźć się w innym mieście przy nieznanych osobach, zacząć wiele rzeczy od nowa, dać sobie nowe szanse i nadzieje. / tonatyle
|
|
|
|
choćby było pięknie, nigdy nie będzie piękniej. zazwyczaj wszystko się psuje. / tonatyle
|
|
|
|
skoro potrafisz zaznaczyć tekst, kliknąć kopiuj a potem wklej na swojej stronie, to z dopisaniem autora też nie powinno być problemu. / tonatyle
|
|
|
|
niszczysz mnie jak nikt inny, a moje rozwalone na kawalki serce wciąż krzyczy tylko o Ciebie. / tonatyle
|
|
|
|
jestem naiwna wierząc, że w końcu się zmienisz. nie robisz niczego żeby stać sie lepszym. / tonatyle
|
|
|
|
czasem myślę, że ludzie są bardzo zagubieni. szukają swojego miejsca w świecie i roli w grupie. skupiają się na smutkach, choć czują, że powinni zwracać uwagę na każdą najdrobniejszą rzecz, która daje szczęście. / tonatyle
|
|
|
|
kiedy kocha się kogoś z wzajemnością, smutki przestają istnieć. / tonatyle
|
|
|
|
nie znoszę, gdy wyjeżdżasz. wolę, kiedy jesteś przy mnie i trzymasz moją rękę. czuję się wtedy spokojna i bezpieczna. / tonatyle
|
|
|
|
brakuje mi Ciebie. przyjemnych dla ucha szeptów, bezpiecznych ramion, miękkich ust i uczucia, że jest się dla kogoś ważnym. / tonatyle
|
|
 |
|
Czy mogę być Twoim snem o świcie, opowiadającym Ci o chwilach, które mieliśmy przeżyć razem? Czy mogę być myślą błądzącą po Twojej głowie każdego dnia? Czy mogę być Twoją radością, Twoim marzeniem i iskrą rozpalającą żar w Twoim sercu? Tak długo broniłam się przed tą myślą, ale jednak ja nadal pragnę tego abyś nie potrafił o mnie zapomnieć, aby męczyło Cię poczucie, że byłam kimś ważnym, a Ty, to Ty ze mnie zrezygnowałeś i odpuszczałeś każdą szansę jaką byłam w stanie Ci dać. Chciałabym byś każdego dnia wariował z tęsknoty i stawał na głowie aby naprawić wszystko to co zostało zepsute. Nie chcę żebyś cierpiał, ale zrozumiał jak bardzo bolał mnie każdy dzień spędzony z dala od Ciebie, abyś uświadomił sobie, że to nie Ty, ale właśnie ja zapłaciłam tak wysoką cenę za kilka Twoich życiowych wyborów. / napisana
|
|
 |
|
W wielu przypadkach ludzie, spotykając się z sobą, mają więcej iPhone'ów niż pomysłów. Są po studiach i po milionie nieudanych związków, lecz nie chcą się przyznać, że czasem mają zdarty z paznokci lakier i zdarte serce. Łatwiej im komunikować się przy pomocy aplikacji niż analogowych metod. Zamiast ustawić sobie nagranie na poczcie głosowej: „Nie mogę teraz rozmawiać, jestem rozjebany emocjonalnie", klika się do kogoś o ciekawych planach na weekend i urlopie w egzotycznym miejscu. Media społecznościowe sprzyjają kreowaniu zafałszowanego wizerunku, który później trzeba uwierzytelnić przy konfrontacji w realnym życiu. (...) Bezpieczniej jest wstrzyknąć sobie botoks w serce, żeby nie płakać i się nie śmiać, niż opowiedzieć komuś o swoich uczuciach. — Róża Augustyniak - "Gdzie się podziały analogowe maniery?
|
|
|
|
Ludzie siedzą latem do późnego wieczora i palą papierosy, szepczą, snują marzenia, flirtują i wiedzą w głębi serca, że nic ich lepszego w życiu nie spotka — Carroll
|
|
|
|
Dodaj komentarz
