 |
|
nauczyłam się żyć wpół przytomna, a teraz chcesz mnie jeszcze raz
|
|
|
|
wiem teraz że jesteś moją jedyną nadzieją
|
|
|
|
nie ufać własnemu przeznaczeniu
|
|
|
|
człowiek to bardzo dziwna istota. aż nazbyt interesuje się tym, co nie jest nim samym. dla kogoś się wścieka, dla kogoś wpada w panikę, przejmuje się, wpada w obsesję
|
|
|
|
więc dopóki jestem niepokonany, wszystko będzie dobrze
|
|
|
|
nienawidzę się za to, że kiedykolwiek się do ciebie dopuściłam
|
|
|
|
śmierć to nic przyjemnego. pośrodku nieskończonej ciemności znajdujesz się sam jak palec. jednak niezbyt różni się to od naszego życia. nieważne, ilu zdobędzie się przyjaciół, ta pusta i tak zostanie
|
|
|
|
widzisz, lalki są kompletnie puste, zarówno pod względem ciała jak i duszy. ta pustka łączy je ze śmiercią, ale te puste rzeczy szukają czegoś, czym mogłyby wypełnić swoją pustkę
|
|
|
|
jestem nikim i jestem z tego dumny
|
|
|
|
jestem definicją tego czego ty nie jesteś
|
|
|
|
Dodaj komentarz
